Home

Profiel2Ik ben Ibrahim Üçkuyulu. Dat is de Arabische naam voor Abraham, toch ben ik geen Arabier. Ik ben een Turkse jongen. Ik ben net zoals mijn ouders moslim. Ik ben geboren in Gent en verhuisd naar Brussel toen ik zes was. Ik ben opgegroeid in Sint-Joost–ten-Node, de meest multiculturele maar ook de armste gemeente van Brussel en van België.

In mijn omgeving woonden alleen maar allochtonen. Het was daar leuk maar op een dag merkte ik dat mijn leven verder ging dan de straat of de buurt waar ik woonde. Want veel mensen in Sint-Joost-ten-Node zijn werkloos, kunnen nog altijd de taal niet spreken, en sommigen hebben het moeilijk om zich te ‘integreren’. Ik dacht van mijzelf dat ik dat wel kon, en dat ik later iets kon veranderen in mijn gemeente, in Brussel. Ja, zelfs in heel België.

Ik zou graag willen dat Brussel er over tien of twintig jaar helemaal anders uitziet. Als ik nu mijn ogen dicht doe en over het Brussel van de toekomst droom dan zie ik vrolijke gezinnen, mensen die vriendelijk met elkaar omgaan, kinderen die allemaal studeren en die gebruik kunnen maken ook van hun thuistaal, meer ontspanningsruimten voor (hang) jongeren, taalcursussen voor nieuwkomers en ouderen, weinig verkeerslast of lawaai en meer groen in de wijken. Ik besef het wel: om dit te realiseren is er visie nodig, afspraken, veel inzet en verdraagzaamheid.

Alleen kan ik die verandering niet realiseren, maar alle beetjes helpen. De vele (meestal valse) beloftes van de politici zijn we ondertussen gewoon. Zoals de weinig constructieve mening en standpunten van sommigen in onze samenleving. Maar ik ben ervan overtuigd dat er duizenden andere Brusselaars net zoals ik geloven dat dingen kunnen veranderen. Het is juist met die mensen dat men iets kan bereiken. Heel veel zelfs.

Een van de belangrijkste doelstellingen die ik al jaren in mijn hoofd heb is de volgende: de kijk van de autochtonen veranderen. De Vlaming uit zijn nest te halen. De Belgen confronteren met de werkelijkheid. Brusselaars, allochtonen, meertaligen, buitenlanders die zijn er allemaal, inderdaad. Waarom horen we alleen maar negatieve dingen over de allochtonen, over de Brusselaars, over de jongeren?.

Ik studeer in Leuven. Een bewuste keuze om wat afstand te nemen van Brussel. Ik heb er veel uit geleerd. Over de Vlamingen en hoe ze in elkaar zitten, maar ook over hun stereotypes over mijn stad en de allochtonen.

Ik zit vaak in de trein Brussel-Leuven. Vaak word ik raar bekeken door de mensen. Ze denken meestal dat ik hun handtas of gsm zal stelen. Misschien is dat niet zo, maar zo voelt dat aan. Alsof ik een bedreiging zou zijn.

Soms vergeet ik mijn pen op kot om mijn campuskaart in te vullen. Het gebeurt dat ik eerst drie wagons moet rondlopen eer dat ik aan een pen kom. Sommige mensen zeggen gewoon “neen”, anderen geven er wel één, maar het voelt alsof ze bang zijn. Bang van wat vraag ik mij af? Dat ik hun pen nooit zal teruggeven misschien? Ik weet het niet.

Naast mijn studies werk ik ook op de luchthaven. Ik zie daar heel verschillende mensen. Mensen die tegen mij zeggen, dat werken beter is dan te gaan doppen, alsof ik de enige allochtone jongere in heel België ben die werkt tijdens zijn studies. Soms zijn de klanten ook nieuwsgierig naar mij. Ze vragen me hoe het komt dat ik zo goed Nederlands praat. Een vrouw moest me ooit 4,90€ betalen voor haar ontbijt en gaf me vijf euro. Ik hoefde niets terug te geven. Die tien cent mocht ik houden als ‘drinkgeld’ omdat ik zo goed Nederlands sprak. Ik gaf haar 0,40€ terug en zei dat ik viertalig was. Ze wist even niet wat ze moest zeggen.

Wat mij vooral stoort is dat heel wat Vlamingen de problemen langs één kant zien. Die eenzijdigheid kom ik ook tegen in de opmerkingen van mijn Vlaamse vrienden (wie ik nog steeds graag heb). Waarom de moslimvrouwen geen hand geven? Waarom de ouders niet naar oudercontacten komen? Waarom allochtonen niet verder studeren? Waarom allochtonen homo’s haten? Waarom, waarom, waarom?

Ik hoor regelmatig van hen: “Jij bent een Turkse jongen, van Turken houden we wel, maar Marokkanen daar kunnen we niet tegen.” Was ik een Marokkaanse jongen geweest hadden ze hetzelfde gezegd!

Waarom gaan we uit van één standpunt, het onze, en niet vanuit dat van de andere of vanuit meerdere oogpunten? Waarom worden de allochtonen altijd in hokjes geduwd? Waarom worden alle moslims over één kam gescheerd? Waarom mag een meisje met een hoofddoek niet voor een klas staan of ergens anders op de werkvloer? Waarom bekijken wij mensen zo raar als ze op de bus, metro of op de trein een andere taal spreken dan wij? Waarom is het geen issue voor de Vlamingen om stil te staan bij hun eigen vooroordelen en stereotypen over andere mensen en groepen in deze samenleving?

Misschien is dat het grootste probleem. We kijken allemaal naar de realiteit alleen vanuit onze eigen  bril. Maar het is nu tijd, dat dat de Vlaming de werkelijkheid vanuit een andere bril bekijkt.

Ibrahim Üçkuyulu is Brusselaar en student Sociaal Werk

Lees ook Verontwaardigd van Rabia Uslu

https://blerilleshi.wordpress.com/2012/11/27/verontwaardigd

Volg de reeks Brieven uit Brussel: Brusselse jongeren aan het woord

https://blerilleshi.wordpress.com/

https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi

Twitter @blerilleshi

23 thoughts on “De Vlaamse bril

  1. Hartverwarmend. Wil met je meedromen van een ander; beter; mooier en gezonder Brussel, een Europese hoofdstad van verdraagzaamheid. Maar heb je daar geen efficiënt bestuur voor nodig, een betere structuur dan de huidige 19 baronieën? Succes met je studie!

  2. Beste Ibrahim,

    Vooreerst een hele dikke proficiat met jouw prachtige artikel. Hartverwarmend, ontroerend en helemaal “to the point”!
    Toeval wil, dat ik vanochtend – bij het herschikken van m’n boekenkast – een artikel terugvond van de hand van m’n jongste zoon, dd. zaterdag, 12 juni 2004 … Wat blijkt ?

    “Hij woonde toen reeds in Brussel, en had – heeft overigens nòg altijd – diezelfde droom als jij, als wij … als zovelen onder ons”!

    Het positieve nù, is dat er sindsdien een golvende beweging is ontstaan bij velen onder ons, waardoor we durven verder te kijken dan onze neus lang is. Ik geef toe dat het lang duurt … misschien zijn velen onder ons tè weinig nieuwsgierig naar elkaar …

    Misschien zijn mensen te bang om uit hun keurslijf te komen … of dom gemaakt door de “treurbuis” die inderdaad véél te eenzijdig is.
    Goed nieuws komt immers niet op TV.

    Het onbekende is iets wat veel mensen angstig maakt, en dus is het inderdaad méér dan tijd dat “ons”, “ons kennen leert”. Toch merk ik in Brussel een positieve tendens. Zèlf heb ik een tijd in hartje Brussel gewoond, en mijn ervaring was, dat de mensen uit mijn straat – in alle kleuren en talen – zeer vriendelijk waren, èn behulpzaam èn hàrtelijk!

    Het was zèlfs een anti-climax toen ik terug in m’n dorp van vroeger – in het Pajottenland – terechtkwam, en dus ben ik daar maar terug vertrokken. Want Brussel is wàrm … inderdaad!

    Wij geloven erin, en dromen – sàmen met jou – verder van een betere wereld, waar plaats is voor mekaar en het voordeel van de vele culturen die we hier in Brussel mogen kennen, ook ècht als voordeel zal worden herkend en erkend!

    Mensen als jij maken daar zeker een heel groot verschil, gewoon omdat je de realiteit die er is, ook prachtig “uiten” kan. Wij kijken ernaar uit, en wensen je intussen àlle geluk bij je studies!

    Ferme handdruk,
    Angie

  3. Fijne blog jouw blog. Ik hoor jonge mensen graag hun standpunt uiten. Oudere mensen vinden de dingen die er zijn vaak normaal en denken niet verder na. Daarom is het verrijkend om ideeën, gevoelens en percepties van jongere mensen te mogen lezen.

    In mijn omgeving, waar ik geboren ben, leven nu meer dan de helft allochtonen, vooral Turken. Ik had in mijn jeugdjaren al (een goede veertig jaar geleden) geen problemen met allochtonen en ging zelfs naar de typische Turkse café’s. De eerste keer dat ik daar binnen kwam keken ze slechts 5 minuten raar op en daarna was het vooral een fijne ontvangst en een gemeende waardering.

    Sommige zaken in jouw tekst treffen me. Zoals wat jij schrijft over wat autochtonen in de trein over jij misschien denken. En eigenlijk maak je dan een gedachte die, zoals je zegt, misschien verkeerd is. Ik zit elke werkdag minstens 2 uren in de trein en heb ook zulke “zou hij of zij nu dit of dat denken” gedachten. Uiteraard niet alleen over allochtonen. Het grappige en treffende in jouw tekst is dat jij hierbij schrijft wat ik dan meestal denk over de autochtoon die voor of neven mij zit. Nl. denk ik vaak “Zou die nu ook denken dat ik hem of haar een bedreiging vind”. Zo kijken ze vaak, vind ik dan. Met een schuine ogen precies. En als ze dan vriendelijk en opgewekt een pen vragen (meestal voor de treinkaart in te vullen) weet ik dat ik verkeerd zit. De schuine ogen krijgen dan een heel andere betekenis. En je mag gerust zijn, voor mij is dat dan een heel fijn gevoel te merken dat mijn gedachte eigenlijk juist het tegenovergestelde van de realiteit is.

    Ik ben waarschijnlijk iemand die zich snel aanpast. Anderen passen zich ook aan, maar trager. Daar moeten we gewoon begrip voor hebben. Alles komt immers goed. Door een blog te maken als die van jou, geef je een versnellende duw. Men komt pas tot een nieuwe consensus door open te zijn. Zo is dat ook met hoofddoeken. Ooit hebben socialisten en liberale politiekers beslist om geen kruisbeelden en ander religieuze symbolen, behalve in de godsdienstles, toe te laten in bepaalde publieke ontmoetingsplaatsen. Eigenlijk was dat een politieke beslissing die als bedoeling had de (toen veruit) grootste politiek partij een zet te zetten. Nu verplaatst men het debat naar de hoofddoek. En nu zijn het diezelfde socialisten, die toen het kruisbeeld uit de scholen en andere publieke plaatsen wilden, die de hoofddoelen wel in de scholen willen. Weer omwille van politieke redenen. En de politieke reden van toen en van nu is alleen maar stemmen winnen. En je kan het hen niet kwalijk nemen, want dat is ook het doel van een politieke partij. Maar het is en blijft misbruik maken van de verkeerde dingen om een doel te bereiken. En ook dat zal ooit voorbijgestreefd zijn, zoals het kruisbeeld. Wie kraait er nu nog om een kruisbeeld. Tegenwoordig wordt het zelfs vaak als sierraad of om te provoceren gedragen. Twee tegenstrijdige redenen, maar geen van de twee heeft een godsdienstige symbolische waarde.

    Ik ben al wat ouder en bezadigder en zou willen eindigen met je gerust te stellen: De tijd dat de Vlaming (waartoe jij allicht straks ook zal behoren) of gelijk welke mens de werkelijkheid vanuit een andere bril zal zien komt er zeker aan. We moeten er alleen zelf aan werken. En daaraan ben je via je blog bezig. Dus, nogmaals, het komt allemaal goed. Doe voort en geef de tijd een kans. Een volk is sterker en krachtiger dan gelijk welke politieke partij of strekking.

  4. Hello Piet,

    Fijn om lezen, jouw reactie.

    Overigens wil ik er graag nog aan toevoegen dat – ook in het verkeer – diezelfde tendens bestaat : “Actie – Reactie”!

    Wanneer ik al eens een domme fout bega – even verstrooid was – ben ik nog nooit uitgescholden door een allochtoon, integendeel “krijg ik een stralende glimlach en laat men me voorgaan”.

    Bovendien is het zalig om te winkelen in hun groentewinkels … zij kiezen voor mij het mooiste fruit uit, en – wanneer het te zwaar wordt – helpen zij me zelfs de doos te dragen tot bij de wagen. Het geeft een heerlijk wàrm gevoel en je dag kan niet meer stuk.

    Het is prettig om jou te mogen lezen. Mensen als jij kleuren de wereld ànders, en samen zijn we inderdaad sterker en krachtiger dan gelijk welke politieke partij of strekking. Of – hoe zegt men dat ook weer – “Eendracht maakt màcht” ?

    Hartelijk,
    Angie

  5. Dromen zijn bedrog, you have to see the bigger picture !

    Het probleem is dat racisme een vorm van druk is op de samenleving een “gezonde” samenleving heeft een vijand nodig zodat ze onbewust bescherming zoeken bij de overheid of bij mensen die er het zelfde uit zien als jou. En de reden waarom moslims “the bad guy” worden genoemd is dat de westerse samenleving een nieuwe vijand nodig had na de communisten. Waarom de moslims dan ? Omdat de moslims in Europa tegen 2090 de meerderheid zullen worden in Europa en hun godsdienst niet laten manipuleren door kapitalisme (de geleerde moslims dan), niemand in “white Europe” zou dit accepteren. Daarom werd er besloten zoals gewoonlijk zonder de publiek zijn mening te vragen de moslims de naam kaart te geven van de vijand. Met gebruik van media word dan deze gepromoot en zo krijgt de simpele mens schrik van mensen die de label “vijand” hebben gekregen via de media. De simpele mens doet dit onbewust, zoals de “vriendelijke” oude Belgische damen die schrik krijgt in de trein wanneer jij een pen gaat vragen (ze weet niet waarom ze bang is maar onbewust heeft ze schrik van mensen die er niet het zelfde als haar uit zien).
    Je hebt een positieve maar een onrealistische droom, want de mensen denken niet na over de belangerijken dingen maar maken zich liever zorgen over welke film ze zullen zien of wie met wie een relatie heeft gehad enz.
    Als de mensen zo verder doen en een boek slecht noemen voordat ze het hebben gelezen, kan je ook niet verwachten dat ze plots een postieve houding gaan nemen met de frustraties die zich al heel hun leven opbouwt omdat hun leven niet loopt zoals ze gewenst hadden in hun kinder jaren.

    Ve unutma bunlar bizim dogustan ogretildimiz saygiyi, namusu, gururu anliyamazlar.

  6. Pingback: Dochter van een zandneger « Bleri Lleshi's Blog

  7. Goed geschreven, mooi verwoord. Je bezorgdheid en ergernis is terecht, maar een beetje veralgemenend, vind ik.
    Jouw eindconclusie: DE Vlaming moet de werkelijkheid door een andere bril bekijken.
    DE Vlaming bestaat niet, net zomin als DE allochtoon bestaat.
    We zijn allemaal individueel mensen met elk onze achtergrond.
    Mijn grootmoeder was Luxemburgse, maar niemand zal mij allochtoon noemen.
    Mijn echtgenote is Bulgaarse maar heeft een Belgische identiteitskaart.
    Onze dochter is hier geboren. Is zij allochtoon? Wij spreken Nederlands en Bulgaars thuis.
    Mijn schoonbroer is in Turkije geboren, maar is al lang Belg. Zijn dochter spreekt helemaal geen Turks, maar velen zouden haar allochtoon noemen.
    Ik neem alle dagen de trein van Gent naar Brussel, waar ik (graag) werk (en nog nooit problemen gehad heb).
    Ik heb nog nooit iemand een stylo geweigerd of iemand scheef bekeken omdat hij er anders uitziet.
    Jammer genoeg zijn er wel nog altijd teveel Vlamingen die inderdaad dringend een andere bril moeten opzetten, dat is waar.
    Toch ben ik EEN Vlaming. Misschien zijn er te weinig zoals ik.
    Maar ik weiger te geloven dat de onverdraagzamen in de minderheid zijn hier in Vlaanderen. Misschien ben ik naïef.
    Ik schrijf dit met alle sympathie, want ik weet vanuit mijn omgeving (die ik hierboven geschetst heb) hoe ergerlijk sommige diepgewortelde vooroordelen zijn.
    Vele groeten,

  8. Pingback: Brieven uit Brussel: Brusselse jongeren aan het woord in De Morgen « Bleri Lleshi's Blog

  9. Pingback: Brussel behoort niet enkel de pendelaar toe « Bleri Lleshi's Blog

  10. Pingback: Tussenin « Bleri Lleshi's Blog

  11. Pingback: Durven kijken naar Brussel « Bleri Lleshi's Blog

  12. Pingback: Blinde onverschilligheid « Bleri Lleshi's Blog

  13. Pingback: Eéntalig in een anderstalige omgeving « Bleri Lleshi's Blog

  14. Pingback: Geïntegreerd ondanks mezelf | Bleri Lleshi's Blog

  15. Pingback: Kansen krijgen is goed, ze grijpen is beter | Bleri Lleshi's Blog

  16. Pingback: Een stad die inspireert | Bleri Lleshi's Blog

  17. Pingback: Brussel fascineert | Bleri Lleshi's Blog

  18. Pingback: Mijn stinkende grote liefde | Bleri Lleshi's Blog

  19. Pingback: De kracht van taal | Bleri Lleshi's Blog

  20. Pingback: Ismaël, de Ivoriaan | Bleri Lleshi's Blog

  21. Pingback: Gezocht: solidariteit | Bleri Lleshi's Blog

  22. Pingback: De wil en vastberadenheid | Bleri Lleshi's Blog

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s