Home

581187_10150803354406627_1449036360_nHet is eindelijk opgehouden met regenen , de zon slaagt er zelfs in lichtjes door te breken. Dat is één van de nadelen van wonen in Brussel, of in België eigenlijk, dat het hier altijd regent. Het aantal paraplu’s dat ik al versleten heb is ontelbaar geworden en gisteren is weer eentje kapot gegaan. Een rukwind nabij het Justitiepaleis gaf hem zijn genadeslag. Maar nu schijnt de zon en ik moet er op uit om er van te profiteren.

Ik woon in de Marollen en dus helemaal niet ver van het centrum. Het Vossenplein ligt op 5 minuten van mijn voordeur. Niet dat ik er nooit kom maar ik vind het vooral maar een overroepen gegeven. Ja, het is effectief wel een gezellige rommelmarkt, leuk voor toeristen die een authentieke en charismatische sfeer willen opsnuiven maar daar blijft het dan ook bij. En op drukke dagen is het zoals overal waar veel mensen samen komen: uitkijken voor zakkenrollers! Ook daar heb ik eigenlijk nooit last van. Buiten die ene keer dan dat ik te zat was, alles kwijt raakte en mijn moeder maar als excuus gaf dat ik overvallen was in een propvolle metro. “Ze waren zo snel!”  In feite zijn ze altijd snel maar bon.

Mijn jongere broer zegt altijd dat dit komt omdat ik mag genieten van een mooie getinte huidskleur en geef nu zelf toe, “vreemdelingen” gaan toch geen andere “vreemdelingen” overvallen. De enige keer dat er iemand van andere origine mij benadert is het enkel en alleen maar om een sigaret te vragen.  En dan spreken ze me meestal ook nog eens aan met ‘mon frère’.

Iedereen heeft altijd maar de mond vol over hoe gevaarlijk Brussel wel niet is maar dat komt omdat ze gewoon nazeggen wat ze lezen in de krant en wat ze zien en horen tijdens het journaal of het nieuws.  Als je hier woont leer je de stad kennen en weet je ook waar je ’s nachts beter niet komt en daar hou je gewoon rekening mee. Zoals het sprookje van Roodkapje zegt, blijf altijd op het grote pad en er overkomt je niets. Ik heb me hier alvast nog nooit onveilig gevoeld hoor. Nu oké, misschien speelt mijn huidskleur hier ook wel in mijn voordeel, maar ik klaag niet.

Door hier te wonen ontdek je ook de voor en nadelen van het leven in een grootstad, de enige grootstad eigenlijk in België (sorry Antwerpen). De huurprijzen zijn hier erg hoog naar Belgische normen.  Ik heb een kleine flat waar ik 550 euro voor betaal, water en gas inbegrepen. Echt afgezet mag ik me eigenlijk niet voelen want mijn Londense vrienden betalen voor dezelfde oppervlakte het dubbele. En eigenlijk, stiekem, wil ik ook heel graag in Londen gaan wonen. Ook al kom ik nu soms amper rond met de huishuur. Als alleenstaande kan Brussel erg duur zijn. Maar ik neem aan dat het leven over het algemeen wel duur is. En dat het gras altijd groener is aan de overkant.

Het is hier ook echt wel vuil in sommige buurten en mensen dumpen hun gebruikte meubels vaak midden op het trottoir. Wat best wel handig is als je een stoel mist voor een etentje dat je die avond geeft maar helemaal niet als je over diezelfde meubels moet klimmen om je voordeur uit te kunnen. En het openbaar vervoer rijdt zich altijd wel ergens vast of zit gewoon propvol. Op hete zomerdagen, wanneer de hitte als een deken over de daken ligt, is dit trouwens helemaal niet aan te raden. Eenmaal de temperatuur richting de 30°C gaat lijkt het wel of heel Brussel vergeten is wat een douche of een deo zijn. Maar in welk ander stadspark kun je nog de veerpont voor 1 euro nemen naar een eilandje te midden van een meer, om daar te genieten van een heerlijke koffie, een Kirr of oh zo cliché, een Brusselse wafel?

Waar elders kan je over één van de mooiste pleinen ter wereld kuieren en je enkel maar opjagen over feit dat de stenen er schots en scheef bij liggen? Waar elders kan je een ritje met een metro nemen die zijn begin- en eindhalte in hetzelfde station heeft? En vooral, in welke stad kan je zomaar wildplassen, je excuseren tegenover de politie als ze je betrappen en het hele gebeuren vergeten?

Het word hoog tijd dat we weer eens fier worden op onze hoofdstad. Oké, de stad ziet er vaak niet uit. De skyline lijkt wel een samenraapsel van gebouwen uit allerhande stijlperiodes. Haar stations stinken naar bedelaars en urine. Voor automobilisten is het een ware jungle met haar ontelbare één richtingsstraten, met bijhorende junglementaliteit (voor fietsers is het zelfs haast pure zelfmoord) en haar inwoners hebben iets van:  “Je m’en fous de tout ça…” Maar wij Brusselaars, hier geboren en getogen of geïmporteerd, wij weten dat diep van binnen deze stad een grote plaats heeft in ons hart en dat wij ook een plaats hebben in het hart van Brussel.  Je moet er gewoon voor openstaan.

Ik had ook nooit gedacht dat ik hier zolang zou blijven. Voor mij was dit gewoon een tussenstation. Maar ik zou nu nergens anders meer kunnen wonen! (Behalve in Londen misschien) In deze stad voelde ik mij voor het eerst aanvaard voor wie ik ben. Want ook dat is Brussel, je bent welkom wie je ook bent; rijk, arm, zwart, wit, bruin, geel, moslim, joods, hindoe, christen, man, vrouw.

Brussel is een stad die altijd al een hoofdstad is geweest, eerst die van Brabant, toen van de Zeventien Provinciën gevolgd door de Zuidelijke Nederlanden, het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en momenteel is ze de hoofdstad van België, van de Vlaamse en de Franse Gemeenschap en  last but not least van de Europese Unie! En een stad die zo vaak werd uitverkoren als hoofdstad, moet wel speciaal zijn. Net als haar inwoners, die haar een warm hart toedragen en die van heinde en ver kwamen en komen om er deel van uit te maken. Brussel was het zenuwcentrum van vele dynastieën. Koningen en koninginnen hebben over haar straten geparadeerd, de grootste paleizen werden er opgericht, haar bevolking en diens levenslust bezongen in verscheidene chansons.

Dus beste inwoners van Vlaanderen en Wallonië, beste pendelaars die elke dag mijn stad bezoeken en meestal enkel maar de weg van en naar het station kennen, de volgende keer als u ergens naartoe wilt gaan, als u zich wilt laten verbazen en ontroeren,  kom een keertje naar Brussel. En koop geen stadsgids, de mensen die zulke rommel schrijven zitten meestal op een muf kantoortje ergens met hun rug naar het raam gericht en halen het leeuwendeel van hun informatie op Wikipedia, maar doe lekker avant-gardistisch en sla de eerste straat rechts in en dan weer links en daar weer rechts en zo voorts en geniet ervan met volle teugen. En wie weet, misschien wordt uw tussenstop  dan ook wel uw eindhalte, net zoals bij mij.

Jan Diego Kusters is 24 jaar en Brusselaar.

In de reeks >>Brieven uit Brussel<<

:::::: Brussel fascineert door Jeroen Magits ::::::::::

:::::: Een stad die inspireert  door Stella Kozyreva :::::::::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2013/02/04/een-stad-die-inspireert

:::::: Kansen krijgen is goed, ze grijpen nog beter door Blaise Turikumwe ::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2013/01/28/kansen-krijgen-is-goed-ze-grijpen-is-beter

:::::: Geïntegreerd ondanks mezelf door Christelle Samba :::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2013/01/21/geintegreerd-ondanks-mezelf

::::::Eéntalig in anderstalig omgeving door Jan Brumagne :::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2013/01/14/eentalig-in-een-anderstalige-omgeving

::::: Blinde onverschilligheid door Rabia Uslu ::::::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2013/01/07/blinde-onverschilligheid

::::: Durven kijken naar Brussel door Hannah Boakye ::::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2012/12/31/durven-kijken-naar-brussel

:::::::: Tussenin door Natacha De Rudder ::::::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2012/12/24/tussenin

:: Brussel behoort niet enkel de pendelaar toe door Nathaniël Bovin ::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2012/12/17/brussel-behoort-niet-enkel-de-pendelaar-toe

::Dochter van een zandneger door Danira Boukhriss Terkessidis ::

https://blerilleshi.wordpress.com/2012/12/10/dochter-van-een-zandneger

::::: De Vlaamse bril door Ibrahim Üçkuyulu:::::

https://blerilleshi.wordpress.com/2012/12/04/de-vlaamse-bril

Volg de reeks op

https://blerilleshi.wordpress.com/

https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi

@blerilleshi

5 thoughts on “Mijn stinkende grote liefde

  1. Even ter info: in Glasgow draait de metro ook rondjes en is er dus geen begin noch een eindhalte.
    Voor de rest vind ik het zonde dat er altijd maar gezegd wordt van ‘verder te kijken dan de problemen’ in Brussel. Toegegeven, Brussel heeft veel waar het fier op kan en mag zijn, maar problemen moeten opgelost worden, niet door de vingers gezien.
    Groeten,
    Willem

  2. Pingback: De kracht van taal | Bleri Lleshi's Blog

  3. Pingback: Ismaël, de Ivoriaan | Bleri Lleshi's Blog

  4. Pingback: Gezocht: solidariteit | Bleri Lleshi's Blog

  5. Pingback: De wil en vastberadenheid | Bleri Lleshi's Blog

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s