Home

foto theo beck1De regionale radiozender FM Brussel wordt met de dag meer een symbool van solidariteit maar ook van verzet tegen het neoliberale mediabeleid.

Vloedgolf van solidariteit

Ministers Sven Gatz (Open Vld) en Pascal Smet (Sp.a) riepen gisteren (11/06) de pers bijeen. Ze waren geschrokken van de reacties op de aankondiging van het opdoeken van FM Brussel. De ministers – en eerlijk gezegd niemand van ons – had ooit verwacht dat het opdoeken van FM Brussel een dergelijke vloedgolf van solidariteit zou opwekken.

En toch. Op de straten van Brussel en in heel het Brusselse culturele en artistieke veld (Nederlandstalig én Franstalig) regent het solidariteit en steunberichten voor FM Brussel. Het is niet anders op sociale media zoals Twitter en Facebook.

De bom ontplofte op 9 juni ’s morgens toen Michel Tubbax, CEO van Vlaams-Brusselse Media (VBM), in alle vroegte Anne Brumagne, hoofdredactrice van Brussel Deze Week, de laan uitstuurde om vervolgens een uur later het opdoeken van FM Brussel aan te kondigen. De aankondiging was volledig onverwacht en Tubbax had zich daarbij bijzonder grof gedragen naar het personeel van VBM.

De mislukte strategische oefening

Alle journalisten van VBM vormden een blok tegen het strategische plan van de CEO en de raad van bestuur. Waarom?

Om te beginnen is het goed om te weten dat de journalisten zelf hadden gevraagd dat er nagedacht zou worden over hoe de verschillende media beter kunnen samenwerken. Het is dus absoluut niet zo dat ze tegen verandering zijn.

De CEO heeft toen samen met de voorzitter van raad van bestuur, Marc Michils, beide marketeers in de reclamewereld, aan Jan Callebaut, (ook marketeer) gevraagd om die strategische oefening te maken.

Maar terwijl de werknemers van VBM dachten aan een betere samenwerking die tot meer verdieping en verbetering van hun media zou leiden, kwamen de marketeers met een heel ander plan.

Het huidige plan beoogt net een daling van het journalistieke niveau bij VBM. De journalisten moeten niet langer bezig zijn met journalistiek, maar eerder met Brusselaars en pendelaars informeren, en die informatie willen de marketeers liefst volledig digitaliseren want dat is makkelijker en goedkoper om te verspreiden.

Op basis van gedateerde en weinig representatieve cijfers werd besloten om FM Brussel op te doeken. Bovendien werd er ook over gesproken om op termijn Brussel Deze Week (BDW) op te doeken. De krant wordt sowieso al veel dunner en biedt dus minder ruimte voor journalistieke verdieping. Dit betekent ook dat de tientallen freelancers met wie BDW werkt worden afgedankt. BDW wordt dunner, maar tegelijkertijd moet er wel meer een betere ruimte in de krant komen voor reclame. De krant wordt dus enkel behouden als ze meer inkomsten genereert via reclame.

Commercialisering

Een vzw die subsidies krijgt van de staat moet opeens werken als een bedrijf dat keihard de competitie moet aangaan met andere mediabedrijven. Het is daarom dat VBM moet commercialiseren zodat het op termijn zelfbedruipend wordt en er dus nog meer besparingen kunnen volgen. Het is geen toeval dat Michils en Gatz niet over een vzw spreken maar een ‘bedrijf’.

Hetzelfde lot staat ook andere nu nog gesubsidieerde media te wachten, de VRT op kop. Sven Gatz liet in het Vlaams Parlement weten dat VBM ‘Geen geïsoleerd geval is. Dit is een oefening die we ook bij de VRT zullen moeten maken’.

Het is de neoliberale logica die deze regering blindelings blijft volgen. Bovendien is er ook de lobbying van de commerciële media, zo goed als volledig in handen van twee groepen, die druk zet om aan media zoals VRT en VBM minder subsidies te geven, zodat ze deze geen andere keuze hebben dan commercialiseren.

Een andere visie op journalistiek

De neoliberale logica die de marketeers willen opleggen, zal ingrijpende gevolgen hebben op de kwaliteit van journalistiek bij VBM en VRT. Besparingen betekent immers werknemers ontslaan. Minder werknemers betekent hetzelfde werk doen met minder krachten en dus vluchtiger en minder kwalitatieve journalistiek.

Het voltallige team van VBM heeft het plan van de marketeers dan ook verworpen omdat het een andere visie heeft op journalistiek.

Journalistiek is meer dan informeren. Het is ook onderzoek en verdieping. Media zoals VBM en VRT die subsidies krijgen, moeten kwaliteit garanderen. Dit kan door de journalisten zekerheid te bieden, maar ook ruimte voor creativiteit. Deze media zijn ook belangrijk om jonge journalisten de kans te geven om te groeien. Zoals het voorbeeld van FM Brussel zo mooi aantoont: talent dat ooit bij hen begon, werkt vandaag bij Studio Brussel en Radio 1.

De solidariteit van burgers en organisaties met FM Brussel, Anne Brumagne (onterecht ontslagen) en alle andere journalisten van VBM toont ook aan dat burgers media willen die oog hebben voor het lokale en voor gemeenschapsvorming.

Het is daarom de taak van politici en van ons allen om de toekomst van dergelijke media te garanderen in full version en niet als light version.

De journalisten van VBM en de Brusselaars hebben aan hun collega’s journalisten en mediawerkers, maar ook aan de burgers in dit land een krachtig voorbeeld van community, verzet en solidariteit laten zien.

Bleri Lleshi is politiek filosoof en auteur van o.a De neoliberale strafstaat, EPO, 2014. Momenteel werkt hij aan een boek over racisme. Zijn blog vind je hier en je kan hem volgen op Facebook en Twitter

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s