Home

bleri-lleshi-sampolVelen zullen het ontkennen en nog meer zullen het niet graag horen, maar in Vlaanderen is racisme doodgewoon. Een debat over racisme is taboe en voor politici is racisme geen issue.

Heel af en toe lukt het om het thema onder de aandacht te brengen. Als je een man uit de blanke middenklasse bent die ergens in een rustig dorpje in Vlaanderen woont en ook nog journalist, dan gaat het snel. Peter Verlinden kan getuigen. Terwijl hij in zijn tuin zat te genieten van de eerste zomerdagen, kreeg hij op de gevel van zijn huis ‘Negers’ gesmeerd in dikke letters. Marie Bamutese, de vrouw van Verlinden en overigens van Afrikaanse origine, was ontdaan. Niet dat het de eerste keer was dat ze met racisme werd geconfronteerd, maar omdat racisten op hun veilige plek hadden toegeslagen.

Het was niet de moslim, Turk, Marokkaan of Afrikaan, maar een middenklasse Vlaming die met racisme te maken kreeg. Was Verlinden een Afrikaanse man en geen journalist, dan hadden we het verhaal nooit ter oren gekregen en zou die verontwaardiging minder vanzelfsprekend zijn. Dit feit toont aan wat we al weten: hoe wit privilege werkt en hoe de media faalt in haar berichtgeving over racisme. Anderzijds ben ik verheugd dat Verlinden achter de pen kroop en dankbaar voor de moed die hij en zijn vrouw toonden om in Terzake te getuigen.

Even dankbaar moeten we zijn aan de zeven politieagenten in Antwerpen die het racisme binnen de Antwerpse politie aankaarten. “Sinds ik korpschef ben, hebben wij nog nooit enige klacht ontvangen of onderzocht in het kader van racisme,” was de reactie van de Antwerpse korpschef Serge Muyters. Intussen blijkt dat minstens vier recente klachten wel bestaan. Bart De Wever, burgemeester van Antwerpen en tegelijk ook hoofd van de Antwerpse politie, riep de agenten op om klacht in te dienen in gevallen van racisme. Maar het feit dat de zeven politieagenten in De Standaard (31/05) anoniem blijven omdat ze tuchtmaatregelen vrezen, toont aan dat racisme structureel aanwezig is bij de politie. Met de lakse reacties van korpschef en burgemeester zal niet veel veranderen.

Momenteel zijn er verschillende lopende rechtszaken tegen politiemensen voor racisme. Volgens onderzoek is in Brussel het racisme door de politie het grootste probleem voor de Brusselse jongeren. Desondanks blijft in de hoge kringen bij de politie en bij minister van Binnenlandse Zaken spreken over racisme een taboe.

Het is niet anders bij minister van Werk, Philippe Muyters (N-VA). Nergens in Europa zijn zo weinig migranten actief op de arbeidsmarkt dan in België. De oorzaak hiervoor is al tientallen keren bewezen in nationale en internationale onderzoeken: racisme en discriminatie op de arbeidsmarkt. 22% van de hooggeschoolde migrantenjongeren is werkloos, terwijl dat bij autochtone jongeren slechts 6% is. Ondanks de harde feiten en zelfs reportages op de VRT heeft minister Muyters geweigerd om enige maatregelen hier tegen te nemen.

Liesbeth Homans, N-VA-kopstuk en wie weet de toekomstige minister-president van Vlaanderen, kreeg de volgende vraag in Knack (21/05): “Hoe verklaart u de achterstand van hoogopgeleide allochtonen?” Homans antwoordde: “Dat weet ik niet. Dat moet u aan de betrokkenen vragen.” Hoe zal er iets veranderen in Vlaanderen met politici zoals Muyters en Homans die weigeren om over racisme te spreken, laat staan het te bestrijden?

Het Vlaams Belang krijgt al twee decennia à volonté kansen en ruimte om racisme te prediken. De lonen van VB-politici en het budget voor hun campagnes worden met ons belastingsgeld gefinancierd. Bovendien dankzij mensen zoals Sigfried Bracke werd het VB genormaliseerd en nu komen ze meermaals per week in VRT studio’s opdraven.

Volgens politieke analisten en journalisten moeten we dankbaar zijn aan de N-VA voor de slechte score van het VB. Dat N-VA nu aan zet komt om het grootste deel van de VB-agenda uit te voeren, wordt netjes genegeerd. Het is geen toeval dat in het N-VA-programma (en ook CD&V en Open Vld) het woord ‘racisme’ geen enkele keer voorkomt. N-VA zal ervoor zorgen dat racisme in Vlaanderen nog meer doodnormaal wordt, met alle gevolgen van dien.

Bleri Lleshi is politiek filosoof. Onlangs verscheen zijn nieuw boek De neoliberale strafstaat, EPO

https://blerilleshi.wordpress.com
https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi
@blerilleshi

3 thoughts on “Racisme in Vlaanderen is doodgewoon

  1. Racisme in de brede context zit in ieder mens. Ook in jou bv, Bleri. Ieder mens voelt aan dat de ander gelijk is of gelijk moet zijn aan hemzelf. Er zijn echter geen 2 gelijke mensen. En in die brede context heb je gelijk als je schrijft dat racisme in Vlaanderen doodgewoon is. Maar dat is veel te ver gezocht en niet opportuun om zomaar te schrijven. Ik zou zo’n stigmatisering en schandvlekken van een hele gemeenschap nooit verwachten van een autoriteit als jou. Juist jij moet beter weten.

    Als je bv. hoort dat slechts 7 op bijna 3000 politieagenten in Antwerpen beschuldigd worden van racistische gedragingen, dan kan je niet anders besluiten dan dat het zeker niet om een algemeen feit gaat. En het gaat hier alleen maar om beschuldigingen. Ik zou het zelfs weinig vinden mocht het bij deze verhouding blijven, want het is iets dat inherent is aan ieder mens. En ieder mens moet eraan werken. Ook jij, dat bewijst jouw tekst hier boven ten overvloede.

  2. Zo typisch die reactie van Piet die niet wil luisteren naar onze woorden en onze ervaringen niet wil respecteren en denkt dat hij beter dan ons weet wat racisme is en dat als slechts 7 agenten beschuldigd zijn dat het dan betekent dat slecht 7 agenten schuldig zijn aan racisme.

    • Beste Hasna,

      ik luister enorm veel naar die woorden en ervaringen. Ik heb er niet alleen volle respect voor, ik beaam ze zelfs. Ikzelf ben afkomstig van de Limburgse mijnstreek en wandel nu dagelijks in de straten van Borgerhout, kom er in de meest diverse winkels en zie dat er veel respect is van allochtonen naar autochtonen en omgekeerd. De mensen zijn zelfs bijjzonder vriendelijk tov mensen van een andere afkomst. Ik zie dat er in Borgerhout heel veel moeite gedaan wordt op dat vlak en dat er al een enorme evolutie (en ja, zeker nog bijlange niet genoeg in Vlaanderen) achter de rug is. Al eerder in deze blog heb ik ook geschreven dat ik, gedurende de bijna 5 jaar lange periode dat ik in Borgerhout ben, nooit een vorm van racisme gezien heb of tegengekomen ben. Zelfs niet in de breedste zin van de betekenis van het woord. Dus ik weet dat racisme in Vlaanderen niet doodgewoon is. Daarmee wil ik echter helemaal niet zeggen dat jij en anderen het niet frequent tegenkomen. Ik weet dat zulke zaken nog frequent gebeuren. Ik ben al bijna 50 jaar een strijder tegen het racisme. En daarbij heb ik geleerd te strijden tegen elke vorm van stigmatiseren en schandvlekken van mensen en mensengroepen. Daarom mijn repliek tegen Bleri. Met alle respect voor hem. Ik bewonder wat hij doet. Ik ga alleen niet altijd akkoord met hem. En dat is wat ik schrijf.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s