Home

orlando-verdeKort voor de zomervakantie heeft het Antwerpse bestuur aangekondigd dat besparingsmaatregelen zouden worden genomen in de sociale sector, voor culturele organisaties en in de jeugdsector. De maatregelen werden niet door iedereen toegejuicht (eigenlijk ken ik niemand die de maatregelen openlijk toejuicht) maar ze maken in ieder geval duidelijk waar N-VA voor staat, met zicht op de verkiezingen van volgend jaar.

Ondertussen zijn die besparingen (en sanctioneringen) volop bezig. De uitleendienst bouwmateriaal van de Antwerpse Werkhaven verdwijnt dit jaar, bij wijze van voorbeeld. En niet omwille van defecten, want de dienst levert uitstekend werk, daar is geen twijfel over. Het is ook niet omdat zo’n dienst niet nodig zou zijn, we wonen nog altijd in het land van de mensen met een baksteen in de maag en met de stijgende armoedecijfers mogen we gerust veronderstellen dat meer en meer mensen een industriële stofzuiger goedkoop willen huren in plaats van kopen. De uitleendienst stelt ook laaggeschoolden, anderstaligen en andere kwetsbare groepen tewerk. En als iets vandaag unaniem wordt gevraagd, dan is dat toch tewerkstelling van kwetsbare groepen? En precies die jobs zullen verdwijnen. Welk privé uitleenbedrijf van de gelegenheid zal profiteren weten we nog niet. Welke andere maatregelen gefinancierd zullen worden met het budget van de uitleendienst weten we ook niet. Maar dat deze beslissing ideologisch geïnspireerd is, daar moeten we niet aan twijfelen. Want het gaat niet om een geïsoleerd geval.

Er is ook minder geld voor cultuur en meer geld voor de war on drugs die volgens experts geen effectieve aanpak is. Er is minder budget voor sociale organisaties en meer voor GAS-ambtenaren. Met het internet als argument verdwijnen de papieren versie van De Nieuwe Antwerpenaar en bijna alle stadskantoren. Niemand weet wat met dat budget zal gebeuren. Misschien komt er eindelijk de zogenaamde “eigen stempel” op het mobiliteitsvraagstuk. Ondertussen werd een poging tot ‘migrantentaks’ stopgezet maar een belastingverhoging vermomd als duurder drinkwater zit in de pijplijn. Boetes worden ingevoerd voor jointjes maar niet voor pintjes. Niemand weet waarom , want er zijn minstens even veel argumenten om alcohol te beboeten als cannabis. Waarom een boete voor een joint in de pocket maar niet voor een fles wijn in de rugzak? En hoe komt het dat zo’n duidelijk repressief beleid opeens niet gelooft in “dwingende maatregelen” als het over tegengaan van discriminatie gaat?

Deze typerende dubbele manier van handelen werd al meer dan eens bekritiseerd, zoals er ook vraagtekens over de nood om te besparen werden geplaatst. Het antwoord van de Antwerpse burgemeester was kordaat: ‘Denkt u nu echt dat wij besparen omdat wij dat leuk vinden, of om ideologische redenen? Hoeveel gekker kan het nog worden? Neen, wij besparen omdat het nodig is. En de besparingen op subsidies zijn nog maar een begin. Het zal nog veel zwaarder en moeilijker worden.’

Mystérieux “nous”

Antwerpen wordt een testcase voor de confederale deelstaat van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, een showroom voor de kracht van de verandering. En uit de tonnen inkt die gevloeid zijn over dit proces, is een artikel uit 27 juni, suggestief getiteld “Jongeren zullen hier niets van voelen”, bijzonder interessant. Nabila Ait Daoud, Antwerps schepen voor Jeugd, verdedigde in De Morgen de besparingen in de jeugdsector. De besparingen in onze toekomst, zeg maar.

Ait Daoud spreekt over hoe de jongerenwerking in het vervolg hetzelfde werk zal moeten leveren met hulp van vrijwilligers. Ze zegt niet hoe, ze zegt dat het moet. Ze geeft zelfs toe dat besparen op initiatieven die werkloze jongeren trachten te begeleiden naar de arbeidsmarkt niet logisch klinkt in deze tijden.

Maar opmerkelijk is vooral de verschijning van een vrij intrigerende passage: over de extra inspanningen die verenigingen KRAS en JES zullen moeten leveren, zegt Ait Daoud dat beide organisaties “behoren tot onze belangrijkste jeugdpartners en (…) krijgen ook het meest. Maar we zijn uitgegaan van het principe dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Dus moesten zij ook bijdragen om aan ons doel te geraken”. Een reden voor de besparingen blijft abstract: “Het zijn budgettair moeilijke tijden”. Besparen is vooral een doel. “Ons doel”.

In wiens naam spreekt Ait Daoud op dat moment? Wie is die mysterieuze“ons”? Over wiens “doel” spreekt ze? Van de Antwerpenaar? Van het stadsbestuur? Van haar partij? Zijn die besparingen een doel van de jeugd voor wie ze werkt? Dat blijft vaag. Maar gezien de jeugdsector serieus getroffen wordt, mogen we veronderstellen dat de maatregel niet echt hun doel is.

Is dat een “doel” van de Antwerpenaar? Ik vrees dat de meeste Antwerpenaars tegen die beslissing(en) zijn gekant. Ze mogen me tegenspreken, natuurlijk, niets liever dan eerlijkheid over deze kwesties.

Is het een doel van het bestuur? Dat zou kunnen zijn als de begroting niet in evenwicht was geweest, maar tot nu toe heeft niemand kunnen bewijzen dat de besparingen “noodzakelijk” waren of dat de stadskas leeg was, zoals ooit vermeld en later ontkend.

Daarom is het voor mij duidelijk dat Ait Daoud op dat moment als N-VA’ster spreekt. Het is namelijk een doel van N-VA om een beleid te voeren in een bepaalde richting en niet in een andere. En daar hebben ze recht op, want zoals Yves Desmet niet zonder enige pijn schrijft: “Het is het volste democratische recht van de winnaar van de verkiezingen om zijn stadsprioriteiten in de realiteit om te zetten” . Fair enough, maar het bestuur zou dan moeten toegeven dat het toch wel over ideologische maatregelen gaat. Dat de koersverandering van onze stad niet “ons doel” is, maar dat van hun partij.

Want het is dan dat we helemaal zullen begrijpen wat het risico is van een “burgemeester-in-bijberoep” (geef toe: die “culturo’s” hebben toch een scherpe pen), officieel ad interim sinds kort, die tegelijkertijd partijvoorzitter is en de “federale uitdaging” niet meer uitsluit. Het risico van een onevenwichtige strijd waarin een partij de grootste stad van Vlaanderen krijgt om hun programma te illustreren zonder enig idee van de gevolgen op lange termijn, want dat maakt niet zo veel uit. “Lange termijn” is mei 2014 en op “lange termijn” moet dus N-VA incontournable worden, that’s it.

Daarna zullen wij “ons” plan moeten trekken.

Orlando Verde is columnist. Zijn column Achteraf gezien verschijnt maandelijks op Bleri Lleshi’s blog.

http://abouttheshuffle.blogspot.be

Twitter

foto @ Yel Ratajczak

Volg de columns op

https://blerilleshi.wordpress.com

https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi

@blerilleshi

4 thoughts on “Achteraf gezien // Ons doel

  1. Wat zijn het doel en de prioriteiten van een politieke partij. Voor mij is dat duidelijk. Daar waar ze voor staan, en daar ijveren ze dan ook voor. Socialisten voor alle socialisten, liberalen voor alle liberalen, CD&V voor alle Vlaamse christendemocraten, groenen voor het groen, Vlaams Blok voor alle Vlaamse autochtonen, LDD voor alle misnoegden, NVA voor alle Vlamingen, NVA Antwerpen voor alle Antwerpenaren enz.. Het is logisch dat degene die kan putten uit het grootste reservoir ook de meeste stemmen haalt. Als je dan nog niet de meeste stemmen haalt, dan doe je het als politieke partij niet goed of breng je je boodschap niet goed. Het succes van NVA komt dus niet alleen doordat ze het grootste reservoir hebben waaruit ze kunnen putten, maar ook doordat ze de boodschap goed brengen. Maar ik zie nog meer verschillen met de andere partijen. Ze doen bv. veel beter onderzoekswerk. Ze houden in stilte enquetes naar de wensen en verzuchtingen van alle inwoners, met inbegrip van de allochtonen. Ze sluiten geen bevolkingsgroepen uit. Nationaal gezien kijken ze zelfs naar de verzuchtingen, wensen en belangen van de Walen. Ze tonen dat ze durven ingaan tegen de dingen die populair zijn en niet goed zijn voor de maatschappij. De reden van het succes van NVA is er ook om wat Roger Van Thillo zegt: ”Mensen kiezen voor eerlijkheid, rechtlijnigheid en transparantie”. En hierbij is gezegd wat het doel en de prioriteiten van de NVA zijn. Voor alle duidelijkheid voor degenen die een vooroordeel over mij zouden krijgen: ik ben alleen maar een waarnemer en schrijf slechts wat ik zie dat er aan het gebeuren is. En ik geef gratis tuyau’s uit mijn persoonlijk observatiewerk, gratis voor alle andere politieke partijen.

    Om succes te hebben als politieke partij moet je dus afzien van het verdedigen van de belangen van een bepaalde bevolkingsgroep. Je moet er zijn voor iedereen. Zelfs als je de meerderheid hebt, dan nog moet je denken aan de minderheden. Ik zou zeggen dan vooral moet je denken aan de verzuchtingen en belangen van de minderheid. Een goed voorbeeld hoe het niet moet is Egypte. De grote fout die Mohamed Morsi in Egypte gemaakt heeft is nl. het niet kijken naar degenen die in de minderheid zijn. Als je aan politiek wil doen, moet je echt aan alle mensen denken of het loopt vroeg of laat (overal en zonder uitzondering) verkeerd af. Sociale verdraagzaamheid is het sleutelwoord voor goede politiek. Het wegwerken van vooroordelen en stigma’s is een conditio sine qua non om een succesvol politieker te zijn. Dan maakt het ook niet meer uit of je allochtoon of autochtoon bent. Daarom heeft Nabila Ait Daoud de juiste keuze gemaakt.

  2. Piet,
    eerlijkheid zie ik er allerminst in, hun taalgebruik mag dan wat opgekuisd zijn, qua non-verbale communicatie laten ze bijzonder weinig aan de fantasie van de opmerkzame toekijker over als het gaat om intolerantie en minachting, rechtlijnig evenmin want ze stellen zich voor als een volkspartij maar verdedigen het kapitaal tegen de volksmens. transparant zou ik ze niet noemen, dat klinkt te oprecht, ik zou ze voorspelbaar noemen wat terecht een wat minder leuke bijklank heeft. als je jezelf als objectieve waarnemer wilt verkopen, wees dan op zijn minst zo verstandig die slogan “verdediger van de jonge republiek” uit je profiel te schrappen,

    ja Orlando, het ziet er allemaal weinig fraai uit en we gaan een vrees ik zeer armgeestige tijd tegemoed, waarin we idd onze plan zullen moeten trekken.

    • Ja inderdaad Abrimont,
      ik heb vaak overwogen om die slogan te schrappen. Ik had in deze blog al eens gezegd hoe die slogan in mijn profiel gekomen is en waarop hij slaat. Die slogan bestaat al bijna vijftig jaar en betekende voor mij helemaal niet het verdedigen van een republiek (adulescens is overigens hier een bepaling van gesteldheid en slaat niet op res publicam maar op het onderwerp). Het ging bij mij wel over de zaak van het algemene (publieke) belang (in plaats van de republiek) die ik wil(de) verdedigen. In tegenstelling tot het eigen belang waartegen ik heel mijn leven al gestreden heb. Mijn slogan verwijst wel naar mijn jeugdjaren, maar ik weet dat het allemaal niet zo duidelijk meer is sinds NVA zo’n opmars gemaakt heeft en hun voorzitter ook Latijnse slogans gebruikt. Mijn slogan bestaat dus echter al van lang voor de geboorte van Bart De Wever. Maar ik zie ook niet in dat ik mij daarom moet laten doen en mijn slogan moet veranderen. Hij staat voor wat ik doe en ben: een strijder voor de publieke zaak en tegen het eigen belang. En in dat perspectief doe ik mijn waarnemeningen en deel ik die ook.

  3. Abrimont, hier een kleine aanvulling op mijn comment en de uitspraak van Roger Van Thillo. Sorry indien ik niet duidelijk genoeg was. Hetgeen ik schreef is: ”De reden van het succes van NVA is er ook om wat Roger Van Thillo zegt: ’Mensen kiezen voor eerlijkheid, rechtlijnigheid en transparantie’”. Hiermee zei Roger Van Thillo niet dat hij vindt dat NVA eerlijk, rechtlijnig en transparant is, maar dat mensen om die redenen o.a. voor NVA kiezen. En ik beaamde dat in mijn comment. Het is inderdaad juist dat heel wat mensen kiezen voor eerlijkheid, rechtlijnigheid en transparantie. En ook zeg ik dat de uitstraling van eerlijkheid, rechtlijnigheid en transparantie behoort tot de prioriteiten en doelstellingen van NVA. En dat laatste is precies het onderwerp (en de titel) van de post van Orlando. Of NVA dit al dan niet oprecht meent en of NVA het daarin goed doet of niet, kan iedereen uiteraard voor zich uitmaken. Het blijft echter de reden waarom NVA de laatste tijd zo hoogt scoort bij peilingen en verkiezingen. En dat hield de uitspraak van Roger Van Thillo in.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s