Home

Te midden van maatschappelijke verharding in taal, wetgeving en constructies van de werkelijkheid zoals men het ideologisch kleurt, is het moeilijk om soms de menselijkheid centraal te plaatsen. Daarom deed ik mezelf de afgelopen maanden een belofte: wat je ook doet, laat je ziel niet vergiftigen. Ga op zoek naar menselijkheid.

Voila: dit zijn de situaties die mijn geloof in de mensheid deden toenemen met +100. #humane

– Ik zit in de trein, een jonge moeder van Ethiopische afkomst stapt in met haar drie maanden jonge baby. Ze zet zich tegenover mij, met haar baby in haar handen. Het Tibetaanse koppel aan de andere kant van ons begint een interactie met het kind. De vrouw maakt zelfs de overstap van zitje om met moeder en baby te spelen. Ze houdt hem vast met veel liefde terwijl de moeder haar doekje klaar legt om borstvoeding te geven. Ik? Ik observeer met een glimlach… What a wonderful world.

– Ik zit in een tram, net aangekomen op het Astridplein in Antwerpen. Twee bejaarde vrouwen lopen voor de tram.Vanuit mijn ooghoek zie ik ze lopen. De snelste van de twee van Aziatische afkomst houdt de deur open voor een Sub-Sahara Afrikaanse vrouw. Mijn hart smelt door dit stukje menselijkheid.

-Ik ben in Stabroek. Het is vrijdagavond en ik ben aan de verkeerde halte afgestapt op een kruispunt zonder straatnamen. Ik doe teken en er stopt een auto met een gezin. Ze kennen de straat niet waar ik moet zijn, maar op aandringen van de jongste dochter nodigen ze me uit hun auto in te stappen. Tien minuten later zetten ze me keurig af nadat ik met de dochters over Boef praatte en met hun moeder over Keltische muziek. Vetrouwen in de mensheid: +100.

– Ik zit wederom in een trein. Ik zie de struggle van een jongen op zoek naar een stopcontact om zijn gsm op te laden. Nadat hij me de tweede keer passeer, tik ik hem aan. Met een simpel gebaar maak ik hem duidelijk dat ik hem kan helpen. Ik bied hem mijn draagbare lader aan. Een beetje verbaasd neemt hij deze aan. We glimlachen beiden en doen verder waarmee we bezig zijn. Aangekomen in Antwerpen-Centraal volstaat een hoofdknikje en een blik vol dankbaarheid.

– Police to the rescue: ik loop ergens tussen Kiel en Hoboken. Helemaal verdwaald. Plots zie ik een politieauto. Ik blijf in hun zicht en maak duidelijk dat ik iets wil vragen. Ze stoppen zijdelings van me. “Waddist meneer”, vragen ze. Ik toon hen de straat waar ik moet zijn. Ze geven het in in hun GPS. “Dat is 4km van hier. Dat is toch even stappen.” Nadat ze elkaar even aankijken, zegt één van de twee: “We moeten aan die kanten zijn, toch? Stap maar in.” Plots zit ik in een politiewagen en heb ik een gesprek met twee agenten. Maar het waren twee mensen, los van hun uniform. Eenmaal voor de deur afgezet, zwaai ik even met een verbaasde glimlach. What just happend? De politie, uw vriend.

Zie je? Zulke momenten beleven we allemaal dagelijks als we maar openstaan om ze te zien of te ervaren. Soms is één glimlach voldoende om terug zelf met een glimlach doorheen de dag te gaan. Ondanks alles wat ons tracht te verdelen door hokjes te maken in de samenleving, kunnen wij meer doen dan we soms vermoeden. Om groots te zijn, moeten we geen grootse dingen doen, maar net terug naar de basis van mens-zijn: empathie en openheid naar andere mensen. Want op het einde van de dag zitten we samen op één planeet en we kunnen beter werken aan hoe wij het beter met en voor elkaar kunnen maken in plaats van mee te doen aan een race voor wie de kruimels mag meepikken van zij die zijn gaan lopen met de grote koek.

Stel jezelf steeds deze vraag: Wat belemmert mij om de mens in de persoon tegenover mij te zien?

Mohamed Barrie is columnist. Zijn column WeaPen your mind, Open your world verschijnt maandelijks op Bleri Lleshi’s blog

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s