Home

Educate a man and you educate an individual, educate a woman and you educate a family or nation.” Het is één van mijn favoriete Afrikaanse gezegden. Doorheen mijn leven heb ik vrouwen rondom mij zich ter pletten zien werken om gezinnen te onderhouden, kinderen te doen openbloeien, vaak ten koste van zichzelf en hun eigen dromen. Doorheen deze observaties heb ik niet alleen een diepe liefde ontwikkeld voor vrouwen, maar ook een enorme bewondering. Er zijn heel wat mannen en vrouwen in mijn leven (ook moeders van vrienden en kennissen) die een eerbetoon verdienen, maar laten we starten met het verhaal van mijn moeders.

Mijn moeders

Één biologische moeder hebben die zielsveel van je houdt, is mooi. Ik had de luxe en de zegening om naast mijn biologische moeder twee andere vrouwen te hebben die mij liefhebben alsof ook zij mij negen maanden lang met zich meedroegen. Dit is een hommage aan hen en wat zij mij hebben geleerd doorheen de jaren. I hope my words do you justice.

Hawa, mijn oma

Vrouwen met jouw naam doen iets met mij. Stiekem zoek ik onbewust naar gelijkenissen, want in mijn ziel is jouw glimlach eeuwig gegriefd. Zelden kon een persoon mij met één blik tot rust brengen. Toen je overleed, barstte ik in tranen uit, maar de gedachte aan jouw blik maakte me weer kalm. Het was duidelijk dat je altijd bij me bent. En wallahi, sindsdien is er geen groot moment gepasseerd waarop ik jouw aanwezigheid niet kon voelen.

Je gaf me vleugels door mij steeds te vertrouwen, lang voor dat mensen mijn talenten konden zien, zag jij ze al. Maar je nam me vooral mee op avontuur. Toen we in Guinea (Conakry) verbleven, nam je me vaak mee doorheen wijken en straten ver van onze woning, om mij er de volgende keer dan alleen naartoe te sturen. Je wist dat ik altijd mijn weg terug zou vinden. Als kind gaf me dat vertrouwen al.

Je leerde me respect te hebben zonder angst voor de waarheid. Je zette mij op mijn plaats zonder mij te kleineren. Ik weet nog dat ik als 6-jarige je vertelde dat ik een meisje leuk vond, waarop jij doodleuk zei: “Trouw jij maar met je boeken. Met die hersenen van jou kan je alles.”
Of die ontelbare keren dat ik weer een te laat thuiskwem of vergat boodschappen voor je te doen omdat ik onderweg een voetbalveld passeerde en er ‘per ongeluk’ urenlang vertoefde. Wanneer ik dan thuiskwam met de beste verhalen, keek je me aan en zei al glimlachend: “Ga morgen maar opnieuw.”

Ieder keer als mijn jeugdige impulsiviteit me weer in de problemen bracht, kon ik onder haar rok schuilen. Je nam me letterlijk en figuurlijk in bescherming. Haha, eerlijk met jouw aanwezigheid kwam ik iets stoerder uit de hoek tegen iedereen thuis, wetende: u got my back. Daarom was ik altijd bereid om er voor jou te zijn en met een glimlach ieder klusje te doen dat je me gaf.

Lieve oma, ik ben jou dankbaar dat je me als kind vertrouwen gaf om de wereld te ontdekken, wetende dat ik altijd bij jou terecht kon. Je hebt me altijd geïmponeerd. Zelfs met een turbulent leven, wist je zoveel liefde uit te stralen. Ik ben blij dat jouw zachtheid mij heeft vergezeld in mijn jeugd. Dat je mij nooit liet onderdoen naar mijn eigen potentie toe, maar als er ook als eerste was om mij weer met beide voeten op de grond te zetten.

Fanta, mijn tante

De meeste niet West – Afrikanen zouden lachen met jouw naam, maar jij bent heus niet vernoemd naar die brol. Bij mijn geboorte was jij zelf nog ‘kinds’ bij wijze van spreken. Als kleine zus werd je plots tante van een actief en speels kind: ik. Jij wist als één van de enigen mij subtiele levensboodschappen te geven.

Niets is zo krachtig als jeugdherinneringen. Het feit dat mijn leukste herinneringen de momenten samen met jou zijn, maakt van jou één van mijn moeders. Omdat je me ophaalde van school, mij als jouw zoon de hand nam en vroeg hoe mijn dag was. Op jouw jonge leeftijd, had ik het genoegen om samen met jou de wereld te ontdekken. Je gaf me liefde voor cinema, samen dag in dag uit Indische films kijken en popcorn eten. Na school langs de winkels, mijn kleine handen in de jouwe.

Maar ook jij moest aan je eigen leven beginnen. Dus trok je naar Gambia en vervolgens Canada. Ik weet niet meer wanneer je vertrok, maar ben altijd van je blijven houden, lieve tante. Ik weet nog ons wederzien na wat, 12, 13 jaar? Even oud als jouw oudste dochter, Binta. Ik weet nog dat je vol ongeloof naar me keek, net aangekomen in een busstation down town Toronto. Hadden we ooit kunnen bedenken dat we sinds ons laatste afscheid Canada ons plek van weerzien zou zijn. Te meer dat ik moest lachen om jouw verbazing dat ik je perfect wist te herkennen tussen al deze mensen. Jouw gezicht, stem, zelfs hoe je lacht en stapt. Dit alles wist ik nog.

Ondertussen is het 2017 en lijkt 2012 zo lang dat mijn hart weer naar een wederzien verlang. Ik mis jou, Binta, Amina en je man. Ik mis mijn gekke speelse tante die mij liet inzien dat het oké was om slim, speels en een foodlover te zijn. Het leven van een jongen die ooit vluchten moest, bestaat nu eenmaal uit afscheid en hopen op Allah’s rahma en blije weerziens. Het is misschien daarom dat ik zo hard geniet van momenten en ontmoetingen, maar ook snel loslaat eenmaal afscheid genomen. Mijn jonge hart en oude ziel hebben het al iets te vaak moeten meemaken. Als Allah het ons gunt, hoop ik dat we er niet 1998?-2012-2020 van maken. Maar liefst in 2018 elkaar weer zien.

Aminata, mijn moeder

Hi mam, jij bent de grootste superheldin die ik ooit heb mogen kennen. Jouw levensverhaal zou een film kunnen zijn en beter verkopen dan WonderWoman, want jij bestaat écht. Opgroeien in een gezin van zeven, als tweede oudste voor jouw twingste quasi gezinshoofd worden en tegen jouw 23st een eigen zaak hebben dat voor een heel gezin kan zorgen. Soms kijk ik met trots naar je, hopend dat ik je alleen maar trots kan maken. Ik weet dat het leven jou veel dromen heeft ontnomen. Toch spreekt het boekdelen dat je jarenlang onder je niveau hebt gewerkt zodat je kinderen hun ware potentieel konden bereiken.

Hard werken?

Ik moet vaak spontaan lachen als ik politici en andere mensen bezighoor dat als je maar hard genoeg werkt je alles kan worden of bereiken. Als hard werken echt een weergave van rijkdom is of hoever je kan geraken in de samenleving, waren al deze vrouwen miljonair en naast heen de vele vrouwen in Afrika die hele gezinnen onderhouden door hun ondernemerschap. Als kind was het geweldig om een moeder te hebben die heel wat landen in Afrika had gezien en mij, eenmaal terug in het land, steeds met verhalen kon boeien. Je prikkelde me steeds om te leren. Je zorgde ervoor dat ik alle kansen kon krijgen. Nooit bang om hardhandig op te treden wanneer ik jouw grenzen flink voorbij was gegaan. Net als vele Afrikaanse vrouwen heb je via jouw harde werk generaties grootgebracht. Door oorlog moest je je geliefden en omgeving verlaten. Dat allemaal zodat jouw kinderen in vrede konden leven.

Jouw angst dat deze wereld mij pijn zou doen, heeft me soms beperkt en bang gemaakt voor de boze wereld. Hoewel ik steeds beter begrijp wat je bedoelt, heb ik iets te lang bij oma gewoond om bang te zijn. Net als jij lopen er op deze planeet ontelbare mensen rond met oprechte intenties die de anderen het beste wensen. Dus wees niet bang. De liefde voor de wereld en haar mensen die ik bij jou zag, hebben mij het vertrouwen gegeven om mezelf te zijn.

Je bracht mij liefde voor het leven. Door jou als kind aan het werk te zien, leerde ik dat hard werken gerust gepaard kan gaan met het genieten van de vruchten die je hieruit plukte. Ik kan je alleen bedanken en zeggen dat het tijd is voor jou om de eigen dromen terug achter na te gaan. Want niets maakt mij nog gelukkiger dan jou gelukkig te zien. Te lang heb je jouw dromen opzij gezet, maar we weten beiden dat je te geweldig bent om niet terug ten volle te leven.

Liefs,

Jullie Medo

Oumou Dioubate’s – Femmes d’Afrique, geeft me altijd tranen omdat ik steeds beelden van jullie zie, maar het maakt mij enorm trots om te zeggen dat ik jullie kind ben.

https://www.youtube.com/watch?v=D2PgcBzBf14

Mohamed Barrie is columnist. Zijn column WeaPen your mind, Open your world verschijnt maandelijks op Bleri Lleshi’s blog

 

Advertisements

One thought on “WeaPen your mind, Open your world // De vrouwen in mijn leven

  1. WOW spontane glimlach op mijn gezicht . Weer onder de indruk. Kijk uit naar meer . Ben er zeker van dat Mo nog veel meer zal betekenen voor de samenleving . Zal hem met veel plezier blijven volgen. Respect man !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s