Home

nathanic3abl-bovinGelukkig is het weer december. Na de voorbije maanden de Vlaamse media gelezen te hebben lijkt het tijd dat men in dit land zich even openstelt voor vrede en goede wil tegenover zijn medemens.

Vrolijk werd je niet van de krantenkoppen, tenzij je zo’n azijnpisser van de krantenfora bent. Vlaanderen houdt niet van migranten, Vlaanderen vindt daklozen maar niets en trek ze vooral de bek niet open over werklozen. Rechten zijn oubollig, plichten zijn in. Het venijn in de vox populi lijkt zelfs onze klamme analisten te verrassen.

Nochtans vallen deze meningen niet uit de lucht. Maggie De Block’s groeiende populariteit verraste niemand, vriend nog minder dan vijand. Een populariteit die ze voornamelijk heeft opgebouwd door strikt te zijn op asieldossiers, u weet wel, streng maar rechtvaardig. Zoals het hoort, weet u wel. We kunnen nu eenmaal niet het OCMW van de wereld zijn. In een land waarin plichten de rechten voorbijsnellen, is er geen plaats voor al te veel onklasseerbare gevallen. En een sans-papiers valt nu eenmaal snel tussen twee stoelen. Kan u niet snel genoeg gecategoriseerd worden, dan rot u best op.

Onze politici weten dat ook. Neem nu kersvers politicus en voormalige hoofdredacteur van een blad (Trends) Van Overtveldt. Voor een journalist die zich gisteren nog op de meest geïnternationaliseerde klasse in onze samenleving richtte, maakte Johan zich het identiteitsdiscours wel erg vlot meester. Toen hij onlangs tot niemands verbazing naar de N-VA overstapte moest hij immers oud-collega’s en toekomstige kiezers geruststellen. Zijn overstap mocht dan vooral te maken hebben met zijn voorliefde voor de onzichtbare linkerhand van de vrije markt, Johan houdt ook echt wel van geel, zwart en hutsepot koken. Van internationaal kapitalisme naar vendelzwaaien lijkt een bruuske stap, schijn bedriegt (vraagt u dat maar aan de VLD).

Wat bleek? Van Overtveldt was Vlaming geworden in confrontatie met Brussel. Brussel telt, naast de bonte mix aan Belgen met van ver of dichtbij een migratieachtergrond, ook nog eens 163 nationaliteiten. Uit deze bij uitstek internationale omgeving pikte  Johan op wat hij dacht dat Vlaanderen wou horen. “Geconfronteerd met de diversiteit van een geglobaliseerde wereld, ben ik Vlaming geworden.” Gelukkig maar. Gezond verstand triomfeerde, en gezond verstand moet niet hebben van een belastingregering. La baisse des impôts vaut bien un drapeau. Tussen twee stoelen vallen, daar heeft niemand wat aan. Nu dat Maggie het enige is dat de VLD nog op een stoel lijkt te houden, wist Johan wel aan wie hij zijn lot wou verbinden. Brussel als excuus voor identiteitsbeleving-met-vertraging, het illustreert de Vlaamse verbeelding.

Gezond verstand is links noch rechts

Nu goed, dat internationale aspect van Brussel heeft voor sommigen ook afgedaan. Linkse hobby, migranten en asielzoekers sparen. De vakbonden liggen toch op hun gat, dus die kraan mag toe. Neem wereldvermaard econoom en humanitair professor Collier. Niet vies van een staatsgreep of twee in Afrika te verdedigen, mocht de man deze maal zijn gal komen spuien in Knack, over linkse bloedende hartjes en ander sentimenteel grut. De barbaren staan aan de poort en de idealisten zouden ze de sleutels nog geven ook. De professor zwaaide duchtig met het bordje internationale hulpverlening om enige donkerbruine vermoedens de kop in te drukken, maar versprak zich daarna stevig door zichzelf geen politieke vleugels toe te dichten. “Noch links, noch rechts” is nu eenmaal een kreet waar men geen tekening bij hoeft te maken. Aanhangers van dergelijke van vleugels verstoken bewegingen beweren immers wel vaker de ontwikkeling te zijn van verre volkeren in verre landen een warm hart toe te dragen. Zolang ze hier maar ophoepelen, dat spreekt.

Hard realisme, dat straalde de professor natuurlijk wel uit. Dat verkoopt. Onder het mom van goede bedoelingen moeten we onze vrienden stante pede terug op de boot zetten, want eigenlijk beroven we de derde wereld van zijn talent. Het zou beter zijn om onze sans-papiers gewapend met goede wil en Westerse kennis in Afghanistan zelf die betere wereld te laten bouwen. Een betere wereld begint bij jezelf, bij je thuis, en dat is niet hier, makker. Collier beschuldigt de progressieve hartjes dan ook van “intellectueel lui” te zijn, omdat ze een hervorming verwachten die de mensen uit de illegaliteit trekt zonder daarom Europa om te bouwen tot een fort. Karikaturen argumenteren beter, en dat weet de professor ook. Met wat ontwikkelingshulp zou de derde wereld morgen de eerste wereld kunnen zijn, en dan hoeven we niet meer voor racist versleten te worden als we Europa op slot laten. Al goed dat de voorbeelden van landen die zich naar eerste wereldstatus ge-ontwikkelingshulp-t hebben legio zijn.

Zeg ze maar waar het op staat, en voor mij nog een pint

Wat maakte de voorgaande boodschappen zo deprimerend vraagt u zich misschien onderhand af? Het verbazend gebrek aan tegenwind dat ze krijgen. Het plat dansen van de plichtenstaat op het graf van de welvaartsstaat, het schaamlapje van volksbehoren om u de entrepreneur zijn droom te verkopen of de verbazend doorzichtige ‘derde weg’ van Collier, meer dan een zucht en een schouderschok leveren ze niet op. De angst om politiek correct te zijn, zit er onderhand bij velen diep in. De onderbuik wilt van de politieke correctheid af, dus progressief Vlaanderen houdt zich in. Beter niet te veel voor de borst stoten. Nee, in België is er geen plaats voor misplaatste naïviteit. Als samenleving hebben we zo te zien de buik vol van al dat naïef gezwets van de goedmenende bloedende hartjes. Rauw realisme, daar ligt de toekomst. Bij De Block, Collier en andere profeten van het gezond verstand. Naïviteit, dat moeten we voorbehouden voor de jaarlijkse interpretatie van Zwarte Piet (mijn kinderogen zien geen karikatuur!), niet voor ons sociaal vangnet of onze maatschappelijke cohesie. Dat “realisme” en “gezond verstand” verdacht veel lijken op politieke slogans, is louter toeval. Gezond verstand is immers apolitiek.

Nathaniël Bovin is columnist. Zijn column De Façadeklacher verschijnt maandelijks op Bleri Lleshi’s blog.

http://nbovin.wordpress.com

Twitter @nbovin

Volg de columns op

https://blerilleshi.wordpress.com

https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi

@blerilleshi

One thought on “De Façadeklacher // Idealisten aller landen, rot op

  1. Pingback: Idealisten aller landen, rot op | Nathaniël Bovin

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s