Home

afghanen bxlHet gebouw aan Troonstraat 127 in Brussel staat vlakbij de kruising met de Idaliestraat. Geen honderd meter hier vandaan staat het Europees Parlement. Iets verderop vind je de Raad van de Europese Unie. De gebouwen van de Europese Commissie liggen op een steenworp ver. Zo ook Wetstraat 16.

Het gebouw is in één maand twee keer bezet geweest door Afghaanse asielzoekers. Beide keren werden ze door de politie hardhandig op straat gezet. Gisteren was het tweede keer.

Bij de eerste uitzetting was ik er bij. Het was een nazomerse vrijdagnamiddag eind september. Tientallen politiemensen stonden voor het gebouw. De ingang naar het gebouw was geblokkeerd met zware combi’s. Een voor een kwamen de Afghaanse asielzoekers wandelend naar buiten. Mannen, vrouwen en kinderen. Veel kinderen. Plastieken zakken gevuld met kleren en dekens op hun rug. Hoofd naar beneden.

Vanaf Troonstraat 127 tot bijna letterlijk aan de deuren van het Europees Parlement namen de asielzoekers plaats op het voetpad. Netjes naast elkaar. Zwijgzaam. Hier en daar en kind dat weende of een uitbarsting van een moeder.

Onrecht en onverschilligheid

Samen met een klein groepje mensen kwamen we de asielzoekers steunen. Onze solidariteit tonen door toe te kijken. Verder kwamen we niet.

Er zijn weinig momenten waarop ik mij zo machteloos heb gevoeld. Je ziet dat onrecht voor je ogen gebeuren en je kan niets doen. De publieke opinie wordt dagelijks gevoed met populistiche leugens door politici. Middenveldorganisaties vrezen voor hun bestaan en dansen naar de pijpen van de beleidsmakers als gevolg.

Het leek allemaal vanzelfsprekend om niets te doen. De straat was niet afgezet. Auto’s en bussen raasden voorbij. Aan de bushalte rechtover Troonstraat 127 wierpen een aantal voorbijgangers een snelle blik op het gebeuren. Meer niet. Anderen leken verveeld. Niet om het onrecht dat ze zagen maar omdat ze zich een weg moesten banen op het voetpad tussen de Afghanen door.

De overgrote meerderheid van de voorbijgangers waren geen blanke Belgen. Neen, vooral zwarte Afrikanen en Noord-Afrikanen aangevuld met Indiërs, Pakistani’s en Oost-Europeanen. Achter Troonstraat ligt Matongé.

Behalve onrecht, ook onverschilligheid. Ook van mensen die een voor een zelf een migratieverhaal hebben.

Fort Europa

Even onverschillig leek ook de rij mannen en vrouwen in strakke pakjes op weg naar de Europese instellingen. Daar waar politici hebben besloten dat Europa een fort wordt.

De boodschap is duidelijk: wie het waagt om naar Europa te komen moet weten dat zijn leven riskeert. Zoals onlangs de honderden vluchtelingen in Lampedusa. De Middellandse Zee is een massagraf geworden. Afgelopen 20 jaar hebben minstens 20.000 vluchtelingen hun leven verlaten in deze zee. Op vlucht voor hun leven, een beter leven.

In Europa geloven wij dat alle vluchtelingen van de wereld naar onze landen komen. Zo ook in België. Wat doen we daar aan ? We sturen ze terug.. Alle EU landen sturen asielzoekers terug. Van de Scandinavische landen tot en met Griekenland.

Ook naar Afghanistan. Het land is al twaalf jaar in oorlog en wordt beschouwd als tweede gevaarlijkste land ter wereld na Somalië. Op de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken luidt het reisadvies voor Afghanistan: ‘De veiligheidssituatie in Afghanistan is uiterst problematisch. Alle reizen van toeristische aard naar Afghanistan worden volledig afgeraden.’ Dezelfde regering acht het wel verantwoord om Afghaanse vluchtelingen te deporteren.

In 2013 waren er 600.000 interne vluchtelingen door de onveiligheid en omwille van het geweld door Taliban. UNCHR bericht over honderden vluchtelingen die terugkeren naar Afghanistan maar omwille van het gevaar toch weer gaan vluchten.

In totaal zitten 2 miljoen Afghaanse vluchtelingen in Iran en Pakistan. Slechts een klein deel heeft de middelen en de kans om naar het Westen te vluchten. In 2012 ging het in totaal om 37.774 asielaanvragen in ontwikkelde landen. In België waren het afgelopen jaar slechts 2.600 asielaanvragen door Afghanen.

België voert mee oorlog in Afghanistan. Onlangs besloot de regering om honderden miljoenen euro’s aan oorlogsvliegtuigen te spenderen. De internationale gemeenschap (België inbegrepen) beweert democratie en rechten te brengen in Afghanistan. Welke democratie en rechten, als deze landen zelf de basismensenrechten voor vluchtelingen niet respecteren? Als Afghanen in België niet vreedzaam mogen betogen en gewelddadig worden aangepakt door de politie?

België moet haar verantwoordelijkheid opnemen en de richtlijnen volgen van internationale conventies zoals die van Genève. België dient een beleid te voeren dat de rechten van de vluchtelingen garandeert en respecteert. Concreet: ons land moet vluchtelingen bescherming bieden en deportaties (met inbegrip van de zogenaamde ‘vrijwillige terugkeer’) naar onveilige landen zoals Afghanistan moeten per direct worden stop gezet.

Bleri Lleshi is politiek filosoof en activist

Foto Kevin Van den Panhuyzen

https://blerilleshi.wordpress.com

https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi

@blerilleshi

2 thoughts on “Stop deportaties naar onveilige landen zoals Afghanistan

  1. Ja kan mensen niet terug sturen naar Afghanistan-dat is geen land in oorlog maar wel een heel onveilig land.

  2. Het gaat er niet om welke landen veilig zijn of niet, maar wel hoe veilig een land voor wie is. Elk land heeft zijn onveiligheden voor bepaalde mensen. Als je bv. ziet hoe niet-moslims afgeslacht worden in Westgate in Kenia, dan moet je toegeven dat het daar op die plaats niet veilig was voor niet-moslims. Ik lees heel veel boeken over de Arabische gebieden. Echter zijn deze boeken honderdvijftig jaar geleden geschreven. Je mag er dus zeker van zijn dat die geschreven zijn zonder vooroordelen van, noch beïnvloed zijn door de huidige contexten. Het zijn objectieve waarnemingen en het gaat hierin o.a. over de plichtenleer die moslims toen door hun godsdienst opgelegd hadden. Het gaat bv. om de plicht tot strijden tegen en doden van mensen die ze kafirs of giaurs noemen. Niet-moslims dus. Ook de bloedwraak en de godsdienstige plicht tot doden van anderen omwille van mineure accidentele gebeurtenissen was toen een terreur die een samenleving erg gevaarlijk maakte voor bepaalde mensen. En het is blijkbaar niet veranderd. In tegendeel, het wordt erger en erger. Afghanistan en Kenia zijn er levende voorbeelden van. En er zijn nog ontelbare andere voorbeelden. Door de huidige mobiliteit is deze terreur, die dus blijkbaar al honderden jaren bestaat en niet opgehouden heeft te bestaan, een gevaar voor het hele Westen. Althans toch voor elke niet-moslim. Dit wil zeggen dat elke niet-moslim ook hier bij ons zich in gevaar mag noemen. Iedere niet-moslim heeft wel een moslim in zijn buurt. Ik zeg dit maar omdat alles relatief is en men niet steeds één zijde van de medaille moet uitlichten.

    Het gaat er om om goed samen te leven, waar het ook mogen zijn. In het Westen had men vroeger gelijkaardige problemen met de katholieke godsdienst. Een voorbeeldje hiervan zijn de verschillende Inquisities die er bestaan hebben. Terecht is er dan een scheiding van kerk en staat gekomen. Het probleem in het grootste deel van de moslim-wereld is dat deze scheiding nog niet bestaat en dat vele moslims dat blijkbaar ook niet willen. Ik ben er nochtans van overtuigd dat scheiding van kerk en staat echt noodzadelijk is. Althans noodzakelijk opdat iedere burger in de wereld zich veilig zou kunnen voelen. In alle landen. Zodat elk land veilig kan genoemd worden en er over dit probleem niet meer gesproken hoeft te worden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s