Home

nathaniël bovinDoor de fabriekshal van Thurn en Taxis knalde KRS-One. Woop, woop! sound of da police. Jeugdige sfeer bij BX Brussels, al leek het even 1995 in plaats van 2013. Op het gebied van marketing heeft BX weinig te leren. De sociale en traditionele media werden wonderwel ingeschakeld om de nieuwe club te promoten, en dat legde hen geen windeieren. De goed verzorgde uitstraling werd door kersvers CEO Jesse De Preter omschreven als ‘atypisch’. Wie weet gaat sociaal en Twitter plots gewoon samen. Hoe dan ook, de organisatie heeft een fris imago. De belangstelling die ze los weekt is dat soms misschien wat minder. 

Want belangstelling was er voor de voorstelling van de ‘nieuwste’ Brusselse club bij de vleet. Niet geheel onverwacht uiteraard. BX Brussels dankt veel van de aandacht die ze krijgt dan ook aan de illustere Brusselaar die zich aan het project verbonden heeft. Kapitein van het nationale elftal, populairste belg en momenteel misschien wel ‘s werelds bekendste Brusselaar: Vincent Kompany. Niet dat Vincent aanwezig was, maar dat hield weinigen weg. De persconferentie trok volk en camera’s. Commerciële zenders, duidende en geschreven pers, lokaal, nationaal, in elke landstaal. Naast de pers waren er ook andere markante koppen in de zaal aanwezig, zo o.a. VUB Rector Paul De Knop. Ook politieke verantwoordelijken zoals schepenen Courtois (Brussel) en Ouartassi (Vorst), schoven bij Christel Kompany en Jesse De Preter aan tafel aan. Dat de politiek het project toejuicht zagen we enkele minuten later nogmaals geïllustreerd, toen ook Ans Persoons (Brussels Schepen Nederlandstalige aangelegenheden, Wijkcontracten en Participatie) trots plaatsnam in de hoek van de nieuw opgerichte fanclub ‘BX Girls’. Logisch, het gebeuren was dan ook jong, hip en omzeggens lichtjes geïnspireerd op de marketingcampagne van het nationale team. Een schot in de roos voor België kon dat dan ook wel eens zijn voor Brussel. Wie wil daar niet mee op de foto?

BX wil niet enkel sportief iets betekenen, maar ook sociaal. Dat was het verhaal dat we mee kregen. Dat een dergelijk verhaal niet alleen veel publiciteit, maar ook veel steunbetuigingen uitlokt, toont dat het om meer dan enkel de aura van de familie Kompany gaat. Het project heeft een duidelijk sociaal luik, en in een stad waar het sociale te vaak moet wijken is dat voor sommigen een leuke nieuwigheid. Het Brussels beleid en zijn jeugd, stellen dat het niet altijd een gelukkig huwelijk is, is een open deur intrappen. De versnippering van bevoegdheden en de vaak verzuurde relatie tussen het Hoofdstedelijk Gewest en ‘s lands andere gemeenschappen maakt het er ook niet makkelijker op.

Zo konden we enkele dagen eerder nog in de pers lezen dat de Vlaamse regering klacht indient bij het Grondwettelijk Hof tegen de Brusselse begroting. De Brusselse regering had immers buiten de lijntjes gekleurd door sportinfrastructuur en beroepsopleidingen op te nemen in het budget. Territorialiteit is eigen aan sport, maar het gebrek aan investering in de hoofdstad werd zo wel op schrijnende wijze geïllustreerd. Vanuit het kabinet van Vlaams minister van Financiën en Begroting Muyters klonk het droogweg dat de Grondwet de bevoegdheden aan Vlaanderen toekent, en dat Brussel zich daar dan maar aan te houden heeft. Brussel heeft m.a.w. niets te investeren. Dat er dringend een investering in beide domeinen nodig is, is ondergeschikt aan de Belgische pissing contest. Eens te meer zit Brussel gevangen tussen gemeenschappen die Brussel liefst zo binair mogelijk interpreteren. De noden van de bevolking zijn dan een verre tweede als het op prioriteiten aankomt.

Op de persconferentie van ‘den BX’ zagen we zoals vermeld tussen de sportliefhebbers en journalisten door ook anderen hun opwachting maken aan de goedgevulde tafels. Universiteiten, sociale organisaties en de politieke wereld. Allen stonden ze klaar om in te tekenen op een project in de Belgische vierde voetbalklasse. Een samenwerking met als enige duidelijke garantie de naam van één man. Een getalenteerd en door het publiek geliefd man, maar wel een man wiens bed in Manchester, het Aalst van het Verenigd Koninkrijk, staat. Het spreekt niet voor de staat van het Brussels beleid dat dit project haast als vlaggenschip wordt onthaald. Dat er nood aan is lijkt duidelijk te worden onderstreept door de belangstelling uit niet-sportieve hoek. Schijnwerper vol op de Publiek-Private Samenwerking als heil voor een falend beleid? Een project van de uitgeholde welvaartsstaat vervolledigd in een commercieel kader?

Dat Kompany’s project een waardevolle bijdrage kan zijn aan het Brussels’ sociaal weefsel, wil ik niet ontkennen, maar andere actoren en beleidsniveaus mogen zich bezinnen als we de gretigheid zien waarmee sommigen zich op dit project smijten. Wat BX losmaakt is hoopgevend, maar dat het getrokken moet worden vanuit privaat initiatief is dat veel minder. De problemen waarmee Brussel wordt geconfronteerd in haar beleid naar de jeugd toe, van het aanvechten van de begroting uit Vlaamse hoek tot de apathie en afstandelijkheid aan Franstalige kant, maken de plotse politieke steun aan dit project een zwaktebod. Als Brussel meer is dan de optelsom van twee gemeenschappen, zou men vanuit die gemeenschappen eens mogen nadenken over de hoofdstad en haar toekomst. Zo niet zal een halfslachtig N-VA congres het wel voor ons doen.

BX heeft nu al als verdienste dat ze de schijnwerpers op een probleem heeft gericht. Maar als het blijft bij een goedlachs knikken uit politieke hoek over zo’n prachtige welwillendheid, blijft het een gemiste kans. Liefdadigheid kan weinig meer zijn dan een doekje voor het bloeden. Sportinfrastructuur, vrijetijdsbesteding, opvoeding. Het zijn belangrijke taken, maar dat het grote nieuws op dit vlak niet gemeenschapsinvestering is – of ze nu van het Elysette of het Martelarenplein komt – lijkt wrang. De Kompany’s geven, en dat is symbolisch en hoopgevend. Laten we echter hopen dat anderen zich niet enkel op hun kosten willen profileren. Of om het met KRS-One te stellen: Yo stop frontin’.

Nathaniël Bovin is columnist. Zijn column De Façadeklacher verschijnt maandelijks op Bleri Lleshi’s blog.

http://nbovin.wordpress.com

Twitter @nbovin

Volg de columns op

https://blerilleshi.wordpress.com

https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi

@blerilleshi

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s