Home

steenokkerzeel_vrouwenOp 14 december 2012 kreeg een jonge Afghaanse vrouw in het gesloten centrum 127 bis een miskraam. In het gesloten centrum 127 bis worden migranten vastgehouden die zonder geldige verblijfvergunning of die de toegang tot het Belgisch grondgebied ontzegt wordt. Zoals alle migranten die als land van origine een land van buiten de Europese Unie hebben en asiel aanvragen aan de grens, werd deze jonge vrouwe en haar metgezel onmiddellijk in hechtenis genomen en in een gesloten centrum geplaatst.

Helaas voor hen werd hun asielaanvraag afgewezen door de bevoegde autoriteiten. Hierdoor werd hun verblijf in het gesloten centrum verlengd met het oog op de activering van de terugkeermaatregel waar de Dienst Vreemdelingenzaken voor geopteerd had.

Was er een direct of indirect verband tussen de miskraam van een jonge vrouw en de leefomstandigheden in het gesloten centrum? We zullen het nooit weten. Wat we echter wel weten, is dat haar zwangerschap haar kwetsbaar maakte. Wat onze visie over de legitimiteit en effectiviteit van een maatregel waarbij een migrant in hechtenis wordt genomen om een effectieve terugkeer te laten starten ook is, deze vrouw had geen plaats in een gesloten centrum.

Het is niet moeilijk om te begrijpen dat de stress die een gedwongen opsluiting veroorzaakt, gecombineerd met de angst voor de toekomst en de moeilijke omstandigheden van een collectief regime kan leiden tot verscheidene problemen voor een zwangere vrouw. Een studie gepubliceerd in de Proceedings van de National Academy of Sciences heeft aangetoond dat de kans op een miskraam in het geval van hoge stress vermenigvuldigt met drie en de 90% kan bereiken.

De Vreemdelingenwet beschouwt vanaf het eerste artikel zwangere vrouwen logischerwijze als één van de categorieën van kwetsbare personen, zoals minderjarigen (met of zonder begeleiding), gehandicapte of bejaarde personen, alleenstaande ouders vergezeld van minderjarige kinderen en andere slachtoffers van geweld.

De wet trekt geen gevolgen met betrekking tot de mogelijkheid om dergelijke als kwetsbaar omschreven personen in gesloten centra op te sluiten. Het blijft een feit dat veel internationale verdragen de bijzondere situatie van zwangere vrouwen erkennen en de noodzaak om hen de juiste zorg en individuele rechten toe te erkennen.

In de nieuwe richtlijnen voor het in hechtenis houden van asielzoekers, gepubliceerd in september 2012, beschouwt de UNHCR zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven als een categorie van personen waarbij de algemene regel is dat ze gewoonweg niet mogen worden opgesloten in gesloten centra.

De toepassing van de Europese “terugkeerrichtlijn” zou evengoed het verbod op het opsluiten van zwangere vrouwen ten einde ze uit te wijzen kunnen rechtvaardigen. Ze voorziet immers dat de beslissing om iemand in hechtenis te nemen per geval genomen zou moeten worden, rekening houdend met objectieve criteria “waarbij geïmpliceerd wordt dat men andere factoren in rekening neemt naast het ontbreken van de verblijfvergunning.”

Het is in dit verband merkwaardig dat de beslissingen tot opsluiting nooit gerechtvaardigd wordt rekening houdend met de gezondheid van zwangere vrouwen en dat een dergelijke conditie niet leidt tot de toepassing van minder dwingende maatregelen dan opsluiting in een gesloten centra (zoals huisarrest).

In haar verslag over het uitvoeren van de ontvangstrichtlijn, stelt de Europese Commissie dat ze ernstige twijfels heeft over het bestaan ​​van een speciale behandeling met betrekking tot zwangere vrouwen en andere kwetsbare categorieën van personen gezien België niet beschikt over een procedure om dergelijke groepen te identificeren.

Deze vaststelling geldt zowel voor de beslissing tot het in hechtenis nemen als voor de levensomstandigheden in de centra. Buiten een maandelijkse medische consultatie, krijgen zwangere vrouwen geen enkele voorkeursbehandeling, terwijl de in voege zijnde “terugkeerrichtlijn” een verplichting bevat voor de Europese lidstaten om rekening te houden met de gezondheidstoestand van buitenlandse gedetineerden en dat: “bijzondere aandacht wordt besteed aan de situatie van kwetsbare personen. (…) “. De huidige situatie in de gesloten centra voldoet niet aan deze eis.

Op algemene wijze heeft de Federale Ombudsman de administratie al bekritiseerd voor het gebrek aan aandacht voor de behoeften van kwetsbare personen zoals bejaarden, gehandicapten en zwangere vrouwen en heeft al gevraagd aan de regering om dit tekort te verhelpen.

Tot slot, het gebrek aan respons op de specifieke behoeften van bepaalde categorieën mensen kan een reguliere opsluiting transformeren in onmenselijke en onterende behandeling. Het Europese Hof heeft België daarenboven al herhaaldelijk veroordeeld voor dit soort overtreding.

In deze context vragen wij, de organisaties en individuen die dit artikel ondertekenen, van onze verkozen politici, de regering, de Kamer en de Senaat om zich er toe te verbinden om onmiddellijk en definitief de opsluiting van zwangere vrouwen te schorsen net als alle andere personen die als kwetsbaar worden beschouwd volgens de wet.

Vertaling van het Frans naar het Nederlands door Nathaniël Bovin

Foto: Het gesloten centrum Steenokkerzeel Dewereldmorgen.be

CRER – Coordination Contre les Rafles, les Expulsions et pour la Régularisation – Bruxelles, Siréas asbl, CRACPE – Collectif de Résistance aux Centres pour Etrangers – Liége, Progress Lawyers Network, CIRE asbl – Coordination et initiatives pour réfugiés et étrangers, De Liga van de Mensenrechten, Michel Roland – Dokter, Quinoa, Eric Remacle – Professor aan de ULB, Hafida Bachir – Voorzitter van Vie Féminine, Bleri Lleshi – Politiek Filosoof, ACV Brussel-Halle-Vilvoorde – Guy Tordeur, Jean Michel Javaux – ECOLO, Isabelle Durant – ECOLO, George Henri Beauthier – Advocaat, Daniel Alliet – Priester van de Begijnhofkerk, SESO – Solidarite Socialiste – Francoise Visé, SCI – Service Civil International – Belgique, Groep migratie van de PVDA- Amitié sans frontières – Bruxelles, ARLAC – Culture et solidarite Latino – Bruxelles, Reginald de Potesta de Waleffe – Bruxelles, Vincent Decroly – Jurist et administrateur van de FREE CLINIC, Veronique Dockx – Advocaat, Cultureel Centrum La Tentation – Marisol Palomo, Hicham Chibane – Advocaat, Vlaams-Afrikaans huis – Matongé Elsene, CSP Belgique, Le Déclic – ULB – Lilas Weber, Jean Cornil – voormalig Socialistisch senator, Pierre Verbeeren – Directeur van Médecins du Monde, JRS Belgium – Jesuit Refugee Service Belgium, Ecolo J, CNAPD, Vanessa Degreef – onderzoekster publieksrecht aan de ULB

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s