Home

Dat België het land van melk en honing zou zijn is inderdaad een mythe. Vandaag is het eerder het land van de harde realiteit. Maar hierover geen woord in de toespraken van de Antwerpse procureur-generaal, Yves Liégois en zijn advocaat-generaal, Piet Van Den Bon.

In die lange mercuriales geen woord over de toestand van de vluchtelingen in ons land, over de schending van verschillende conventies die België mee ondertekende om deze mensen te beschermen en op rechtvaardige manier te behandelen. Ook geen woord over de behandeling van de asielzoekers, over het wantrouwen jegens politieke vluchtelingen, over het wegstoppen van illegalen in gesloten centra die een combinatie lijken van gevangenissen en psychiatrische instellingen. Ook over de families asielzoekers die op straat eindigen, de minderjarige asielzoekers die als honden worden verjaagd door justitie en politie, vind ik geen woord. Die zijn de heren hun aandacht niet waard. Zijn ze wel deel van de realiteit?

De magistraten schieten op scherp met tientallen ongenuanceerde veralgemeningen en superlatieven om te laten zien dat ‘de realiteit gevaarlijk’ is. De lijst is lang, maar om er enkele te vermelden: ‘poel van angst’, ‘kankerplekken’, ‘menselijk wrakhout dat aanspoelt’. Allemaal  populistisch woordengeknutsel dat voor het eigen gelijk dient.

Dat men thema’s als vrij verkeer in Europa, asielbeleid, gezinshereniging en sociale zekerheid zo door elkaar gooit, zonder het een van het ander te onderscheiden en zonder verdere analyse is ongezien. En dat dit van twee topmagistraten komt die zogezegd het probleem van asiel en migratie willen aankaarten,  terwijl ze blijk geven weinig inzicht te hebben in die problematiek is op zijn minst bedenkelijk. En dat zij dan ook nog het debat trekken, toont aan hoe hoog het inhoudelijke peil van dat debat wel ligt.

En niet alleen over de migratie hebben de heren een mening. Procureur-generaal Liégeois riep een ‘end of democracy event’ uit. Ik ben het niet helemaal oneens met hem, want als je ziet wat die heren met alle gemak kunnen beweren, zou het best wel kunnen dat onze democratie in gevaar is.

In een echte democratie zouden deze heren hun plaats kennen. En niet afkomen met ongenuanceerde en weinig onderbouwde populistische uitspraken ten koste van de migranten. Naar mijn bescheiden mening is dit geen gezond teken van de democratie.

Wil dit zeggen dat wat de magistraten beweren onwaar is? Dat zeker niet. Ze brengen een deel van de waarheid. Want er zijn veel wantoestanden, dit kan men moeilijk negeren. Die wantoestanden begrijpen en interpreteren de heren echter volkomen verkeerd.

De mensen die naar hier komen om de sociale zekerheid te misbruiken, die via allerlei praktijken frauderen en profiteren van het systeem, zijn niet dezelfde als ‘de migrant op zoek naar een beter leven’. Die mensen doen aan criminaliteit, zoals duizenden eigen Belgen aan dergelijke criminaliteit mee doen. De mensen die de kanalen weten te vinden om te profiteren, zijn mensen die zowel in eigen land als in het buitenland duidelijke (misdadige) doelen hebben. Hier hard tegen optreden is de boodschap, maar niet de migrant demoniseren en afschilderen als een misbruiker en profiteur. De associatie maken tussen fraude en migranten zoals de magistraten dat doen, is wel heel erg kort door de bocht en totaal onaanvaardbaar.

Ook geen woord van de magistraten over de migranten die zich vandaag Belg noemen, over de vluchtelingen, asielzoekers en nieuwkomers die zich volop zetten binnen onze samenleving. Geen woord over de migranten die hun brood op een eerlijke manier verdienen door vaak banen aan te nemen die de blanco belge niet meer ziet zitten. Ook geen vermelding van de bijdrage van de migranten die honderden vacatures hebben ingevuld en op die manier helpen om onze sociale zekerheid en ons gezondheidssysteem staande te houden.

Ook deze mensen zijn deel van de realiteit. En meer zelfs: ze vormen de meerderheid. Maar, ze worden genegeerd en constant in de hoek geduwd door de dominantie van een racistisch, discriminatoir en populistisch dominant discours dat alleen maar klagen en verwijten kent. Het zijn deze mensen die hard moeten vechten om te laten zien dat ze een eerlijk en normaal leven willen leiden in dit land.

Heren magistraten, blijf bij jullie leest. En als jullie toch van je willen laten horen, dan graag met minder demagogie en met meer inhoudelijke onderbouw.

Bleri Lleshi is filosoof en mede-redacteur van Identiteit en Interculturaliteit. Identiteitsconstructie bij jongeren in Brussel, 2de editie, VUBPress, 2011

One thought on “Het land van melk en honing

  1. Pingback: De blog van een betere denker | Edith Legrand

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s