Home

Home for Christmas – Hjem til jul

Bent Hamer

Noorwegen-Zweden-Duitsland, 2010

“Ik heb gemengde gevoelens over Kerstmis. Als kind, want alles begint daar, ik ben niet opgegroeid in een religieuze familie. Maar Kerstmis was een cultureel ding. Het was het grote feest, diner, samenkomst van de familie, de voorbereiding, de langverwachte aankomst. Dan is de charme van die cadeautjes voor kinderen. Ik ben altijd verbaasd, maar op hetzelfde moment ik maak me zorgen over het feit dat het ‘noodzakelijk’ is. Overal alles is zo gefocust op Kerstmis. Je kan kan niet vervreemd van worden. Ongeacht wat de mensen zeggen, Kerstmis is onvermijdelijk.” Met deze woorden portretteert de Noorse regisseur Bent Hamer de kerstsfeer, het brandpunt van zijn laatste film. Home for Christmas is in feite een trouwe weergave van dit conflict op het grote scherm. Aan de ene kant heerst de eenvoud, vroomheid, de wens om bij elkaar blijven, aan de andere kant de hypocrisie van degenen die speculeren op alles.

Na een korte inleidende scène, schijnbaar losgekoppeld van de rest van de film, zijn we ondergedompeld in de Noorse stad Skogli, tijdens de avond van 24 december. Verschillende personages, elk op hun eigen manier, bereiden zich voor de kerst. Een jonge jaloerse ex-man die op alle kosten de geschenken wil brengen aan zijn kinderen, een kind van een katholieke familie die pretendeert niet geïnteresseerd te zijn in de kerst om indruk te maken op vriendin die moslima is, een paar emigranten op hun weg naar Zweden met de auto die in eens in panne valt, en tenslotte een bedelaar geheel gealcoholiseerd die probeert geld bijeen te brengen om een treinkaartje terug naar huis te kopen. De personages zijn geïnspireeerd op de verhalen van de Noorse schrijver Levi Henriksen.

Al deze verhalen komen samen in een gezamenlijk verhaal. vervlochten in een geweldig verhaal. De camera volgt de bewegingen zonder enige hiërarchie. Hamer stelt wederom een groot bloemlezing van menselijke zwakheden, die zich laat zien via voyeurisme en – vooral – veel sarcasme. Hetzelfde stijl als in Kitchen Stories (Salmer tussen Kjøkkenet, 2003) en O ‘Horten (2007) kunnen we hier ook herkennen.  Een montage van snelle sprongen en onverwachte pauzes. Kortom een muzikale benadering. Voor de liefhebbers van rustige en doordachte films. Maar tegelijkertijd vond ik de film veel meer open voor stilistische kenmerken, deze laatste ‘ongekend’ in de wereld van Hamer. De opening sequentie, bijvoorbeeld, een soort van proloog is kennelijk onverenigbaar met de rest van het verhaal en dat laat het publiek in afwachting van een oplossing. Het herinnert ons aan het uitstrijkje van een aantal hedendaagse Amerikaanse cinema. De gebroeders Coen bijvoorbeeld? De uiteindelijke oplossing komt op het einde van de film. Laten we niet vergeten dat het Kerst is.

Meestal als ik een kerst film wil zien, bereid ik mezelf voor op het ergste. Omdat de film is in geen geval immuun van de hectische wens van de consumptiemaatschappij die haar manier maakt in de gewetens van de mensen ieder jaar opnieuw. Cinepolpettoni eerder dan cinepanettoni (voor het internationaal publiek: dit zijn typische Italiaanse films van de kerstperiode, gebaseerd op de herhaling van de sketch comedy gepresenteerd door op zijn zachtst gezegd slecht vulgaire en  naakte vrouwen), waarin christelijke liefde de weg opent voor de centen. Home for Christmas was een echte verrassing. Oprechte wensen aan iedereen die de film wil gaan zien en hopelijk wordt het boodschap van hoop geapprecieerd.

Claudio Santancini

More information:

http://www.nfi.no/english/norwegianfilms/show.html?id=1105

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s