Home

De box in de KVS zat goed vol. Er waren vooral veel jongeren die teksten van Kafka kwamen verteren. De theaterstukken van Bart Meuleman zijn gebaseerd op twee teksten van Kafka: In de strafkolonie en Het hol.

Eerst was het de buurt aan Het hol. In dit stuk gaat het personage dat alleen met zijn schaduwen op het podium staat op zoek naar zijn eigen plek. Die ‘plek’ lijkt ver verwijderd van alle mensen en de drukte van het gewone dagelijkse leven. In het hol is het personage tot de eeuwige stilte gekomen. De geïmproviseerde geluiden van het hol strijden met de geluiden van het ongedierte en ons personage is de rust kwijtgeraakt. Er zijn indringers die zijn plek, zijn identiteit, in gevaar brengen. Zijn identiteit, want hij is ervan overtuigd dat hij in het labyrinth van dit hol zichzelf is. Terwijl het personage zich probeert te ontplooien in de oneindige gangen van het hol, eindigt hij in het ‘elders’ van de buitenwereld. Opeens belanden we op een exotische plek, waar winterlaarzen in schril contrast staan met zonnebrillen. Een martelmachine vervolledigt het decor.

In In de strafkolonie spelen vier personages. In de hoofdrol speelt een officier die heimwee heeft naar de oude middeleeuwse martelmethode en zijn machine zodadelijk heel waarschijnlijk voor de laatste keer gaat testen. Zijn commandant is niet langer overtuigd van de grootheid van dit slachtijzer, dus heeft hij een toerist van het ‘beschaafde’ Westen gevraagd om hier aanwezig te zijn en zijn mening over deze machine te delen. De officier wil voor een laatste keer alle mogelijke kansen grijpen om te laten zien dat zoals het kolonialisme in dit exotische Afrikaanse land niet van plan is om te verdwijnen, zijn machine hier ook haar plaats heeft. Hij wordt bijgestaan door een soldaat die elk bevel nauwkeurig opvolgt. De veroordeelde hijgt en krijst, want veel verkeerds heeft hij niet gedaan, maar voor de officier doet het er niet toe. Wat telt is dat de veroordeelde gestraft wordt. Zo simpel is het.

Hoe dit toneelstuk verder verloopt zullen we hier niet uit de doeken doen. Maar na de aangrijpende vertoning van het hol, leek het niet vanzelfsprekend om direct de omschakkeling te doen naar de strafkolonie. En toch ging het vanzelf. Dankzij het meesterschap van Kafka, maar ook de kunst van Meuleman om een tekst te verwerken, is dit inhoudelijk een sterk toneelstuk gegoten in degelijk acteerwerk.

 

Meer informatie:

http://www.toneelhuis.be/productie.jsp?id=278

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s