Home

De aandacht voor de asielzoekers in het tentenkamp van het Maximiliaanpark groeit. De media lijkt opeens de weg naar het kamp in hartje Brussel gevonden te hebben. Behalve de journalisten wordt de krottenwijk bevolkt door de tientallen vrijwilligers die voedsel en kleren aan de asielzoekers bezorgen. Naast de buurtbewoners zijn er plotseling ook hulpverleners en weldoeners. Men ontdekt nu pas het kamp terwijl het probleem van de asielzoekers al veel langer aan het verroten is.

Met de afloop van het winterplan, eind maart, heb ik een opiniestuk geschreven over de 350 mensen die terug op straat moesten overnachten. ‘Goed artikel, maar niet echt interessant nieuws voor ons’, was de reactie van een aantal Vlaamse kranten. Jullie zullen je ongetwijfeld nog de oproep aan de bevolking herinneren van eerste minister Leterme om deze daklozen (velen onder hen asielzoekers) op te vangen. Het was al heel wat dat hij de moeite vond om die oproep in de media te lanceren. En als het niet zulk streng winterweer was geweest, dan was die oproep nooit gekomen. Een oplossing voor de daklozen en de tientallen asielzoekers die buiten op straat staan was toen en is vandaag, nog steeds geen issue!

De problemen in dit land blijven zich vermenigvuldigen terwijl de oplossingen uitblijven. Weinigen onder ons zijn verbaasd over het feit dat we nu al jarenlang zonder een overheid zitten en in een totale stilstand zijn beland. Recordaantal wanbetalers, loterij van de internering, problematiek van de jeugdgevangenissen, asielzoekers op straat in onmenselijke omstandigheden. Dit zijn maar een aantal van de tikkende tijdbommen terwijl onze politici met de ‘big issues’ bezig zijn. Heeft het nog zin om voor oplossingen in de richting van de politici te kijken?

Behalve de politici zijn er ook zij die direct bij de problemen zijn betrokken. Het probleem van de asielzoekers in de Noordwijk is ook een probleem van de stad Brussel en de bevoegde instantie Fedasil. In plaats van een oplossing te zoeken en druk te zetten bij de federale overheid, komen ze beide niet verder dan elkaar met de vinger wijzen. Die van de stad Brussel beweren dat ze de situatie van de asielzoekers opvolgen, ook al blijft enige hulp of actie weg. De bezorgdheid van Fedasil voor deze problematiek is ons ondertussen bekend, verder dan uitschuiven van verantwoordelijkheid komen ze niet.

Over een paar maanden is het terug winter. Overleven in het tentenkamp waar onder andere ouderen, kinderen en zieke mensen verblijven zal niet makkelijk zijn. Het werk van een aantal goedmenende vrijwilligers en hulpverleners zal niet genoeg zijn. Deze laatste zullen niet lang volhouden als ze de omstandigheden in de kamp zien verslechteren, terwijl men het probleem negeert. Het zal niet de eerste keer zijn dat deze mensen vol frustraties zitten jegens de onverschilligheid van de overheid. Dit is de overheid van de 21ste eeuw. Alle verantwoordelijkheid bij de burger leggen. Het is triestig om te zien hoe men dit idee aan de burgers heeft verkocht. Want inderdaad, we zijn ervan overtuigd dat alles moet beginnen bij de eigen verantwoordelijkheid, en het maakt niet uit in welke situatie de persoon zich bevindt. De darwinistische ethos wordt steeds dominanter. We zijn ook zeker dat de overheid moet besparen, kleiner worden (‘small government’ noemt men dat) en de belastingen moeten worden verlaagd want geef toe wie is er nu tegen de verlaging van de belastingen of voor de verhoging van de belastingen. Om problemen op te lossen zijn middelen nodig, kortom: geld. Men moet het geld halen waar het geld zich bevindt! Waar blijft de vermogensbelasting? Er zijn miljonairs in dit land die geen cent belastingen betalen (Franse ‘asielzoekers’ in Brussel).

Om de problematiek van de asielzoekers in barakken op te lossen hebben we politici nodig die de wil tonen en verantwoordelijkheid nemen voor mensen die in een hopeloze situatie zitten. De nodige middelen moeten worden vrijgemaakt. Men moet echt niet afkomen met: ‘Er zijn geen middelen’ want die zijn er wel, maar ze worden nu al jaren lang verkeerd besteed. De banken en de grote managers hebben miljarden gekregen. Dat geld had moeten gebruikt worden om de stijgende sociale problemen aan te pakken en om de sociale ongelijkheid en onrechtvaardigheid te bestrijden.

Bleri Lleshi is Brussels politocoloog en documentairemaker

One thought on “De schaamte van het Maximiliaanpark

  1. Het is onaanvaardbaar de omstandigheden in dewelke deze mensen zitten.
    Er moet dringend iets aan gedaan worden.

    Kim

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s