Home

Inleiding

De feit/waarde dichotomie wordt verdedigd door de logisch positivisten die zich baseren op het wetenschappelijk werk van Hume, die duidelijk stelt wat een ‘feit’ moet zijn. De empiristische psychologie speelt hier ook een belangrijke rol door het “ideeën” en “impressies” dualisme dat ze tot stand heeft gebracht. Dit wordt later de analytisch-synthetische dichotomie. Het dictum van Hume dat een “ought” nooit herleid kan worden van een “is” ontwikkelt zich tot de feit/waarde dichotomie.[1]

In The Collapse of the Fact-Value Dichotomy and Other Essays gaat Putnam dit dualisme in vraag stellen door onder andere gebruik te maken van het werk van Nobelprijswinnaar Amartya Sen. Waardeoordelen vallen volgens de voorstanders van de feit/waarde dichotomie helemaal buiten het terrein van de rede. Vanaf het begin van zijn boek laat Putnam zien dat deze beelden op onhoudbare argumenten berusten. Volgens hem zijn feiten en waarden vermengd. Dit laat hij zien door verder te bouwen op het denken van Sen en op basis van het kritiek van het pragmatisme, meer bepaald John Dewey.

In deze paper zal ik eerst het leven van Putnam bespreken en tegelijkertijd zijn belangrijkste werken aan bod laten komen. Dit is cruciaal omdat Putnam iemand is die vaak van gedachten veranderd en dit zonder problemen heeft toegegeven. In een tweede luik zal ik mij concentreren op het centrale thema: dualisme. Dit is een thema dat steeds in het werk van Putnam terugkeert. Nadien kom ik terug op het boek waar hij voor de eerste keer dit thema uitwerkt. De feit/waarde dichotomie en de verschillende fasen die zo cruciaal zijn geweest, zijn de kern van het eerste deel van het boek. Ik overloop het denken van Hume, Kant, de logisch positivisten, empiristen en eindig met Amartya Sen. Putnam gebruikt het denken van Sen om zijn kritiek kracht bij te zetten en de feit/waarde dichotomie te ontwarren.

Download de paper hier:

De vermenging van feiten en waarden (162kb)


[1] Putnam, Hilary. The collapse of the fact/value dichotomy and other essays, Cambridge & London: Harvard University Press, 2002, p. 28.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s